maandag 23 april 2018

‘De Mol’ - Bart Debbaut



Genre: thriller
Uitgever: Lannoo
ISBN: 9789401450096
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 320
Uitgave: maart 2018

Dank aan uitgeverij Lannoo voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Maar vlak na de aftrap van de opnames verdwijnt Mary-Ann, één van de kandidaten, spoorloos. Het productieteam tast in het duister, dit hadden ze niet gepland. Is er een verrader op de set of speelt de mol dubbelspel?


Een groep van tien kandidaten - waaronder één saboteur - maakt zich klaar voor het nieuwe seizoen van De Mol. Allen hebben ze slechts één doel voor ogen: de bedrieger onder hen ontmaskeren. Een prachtige locatie en spannende opdrachten: het avontuur lonkt!


Al sinds de start van het televisieprogramma “Wie is de mol?” ben ik fan. Ieder jaar zit ik weer voor de buis gekluisterd en bedenk de meest idiote theorieën om de mol te ontmaskeren. Helaas is mij dit nog maar één keer gelukt, dus echt goed ben ik er niet in. Toen ik hoorde dat het nieuwe boek van Bart Debbaut in het teken zou staan van dit programma, kon ik niet wachten om met het boek te beginnen.

Het verhaal zelf speelt zich af gedurende de opnames van een nieuwe seizoen de Mol, maar dit is niet de hoofdmoot van het boek. Er blijkt namelijk iemand aanwezig te zijn die deelnemers meeneemt, opsluit en een gemeen spelletje met ze speelt. Toch wordt, vooral in het begin van het verhaal, er zeker stilgestaan bij het format van het spel en weet je zelfs als lezer nog niet wie de mol is. Dit zorgde er, bij mij althans, voor dat mijn leestempo drastisch omlaag ging. Iedere zin werd opnieuw gelezen, iedere puzzel probeerde ik op te lossen, alles om erachter te komen wie er een dubbelspel speelde.

Het lastige was dat er naast een mol er ook nog een tweede personages aanwezig was die voor de nodige opschudding zorgt. Of zijn de mol en deze persoon misschien wel dezelfde? Het enige wat duidelijk is, is dat zoals gewoonlijk weer niets is wat het lijkt.

Het boek zelf leest erg prettig en je zit al snel vol in het verhaal. Als je niet zoals ik iedere opdracht opnieuw tot op het detail bestudeert, dan zal je dit boek waarschijnlijk snel uit hebben, gewoon omdat je wilt weten hoe het precies zit. De ontknoping is zeker verrassend te noemen, maar toch voelt het alsof het losstaat van de rest van het verhaal. Het lijkt net alsof het boek al af was en er opeens bedacht werd dat er natuurlijk ook een motief en een daadwerkelijke dader moest worden aangewezen. Hierdoor komt het motief een beetje zwak over op mij, al bleek ook hierbij weer dat niets is wat het lijkt.

Al met al heb ik echt genoten van het boek en heeft het mij weer heel wat gepuzzel bezorgd. Zo werd het leed van een jaar wachten op een volgend seizoen op televisie toch wel een beetje verzacht. “De mol” krijgt van mij ondanks de ietwat plotselinge ontknoping, toch 3,5 ster en ik ga binnenkort zeker de andere boeken van Debbaut lezen.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

‘Op een mooie zomerdag’ – Mary Higgins Clark


 
Genre: thriller
Uitgeverij: Xander Uitgevers
ISBN 9789401608527
Aantal pagina’s: 287
Verschijningsdatum: maart 2018

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Twee jaar geleden is Matthew, het zoontje van Zan Moreland, op klaarlichte dag uit zijn kinderwagen ontvoerd in Central Park. Niemand heeft iets gezien, er is geen taal of teken meer van hem vernomen. Zan probeert zo goed en zo kwaad als het kan haar leven als binnenhuisarchitecte weer op te pakken. Op de avond van de verjaardag van haar zoontje, gaat ze uit eten met haar ex Ted Carpenter.

Ineens blijken er foto’s opgedoken te zijn die op de dag van de verdwijning van Matthew door een toerist zijn gemaakt. Daaruit blijkt dat Zan zelf degene is die Matthew uit zijn wandelwagen pakt. Iedereen is geschokt; wat voor moeder doet dat nou? Als dan ook nog blijkt dat Zan een vliegtuigticket geboekt heeft naar Brazilië en onverantwoorde uitgaven op haar creditcard heeft gedaan, sluit het net zich langzaam rondom Zan.

Via haar vrienden Willy en Alvirah, krijgt Zan een goede advocaat toegewezen. De bewijzen zijn zo overduidelijk dat ook Willey en Alvirah denken dat Zan de dader is. Alvirah denkt dat Zan een meervoudige persoonlijkheidsstoornis heeft. Dat zou best kunnen want na de plotselinge dood van haar ouders heeft Zan meerdere black-outs gehad.

Gelukkig is er ook iemand die wel gelooft in Zan’s onschuld: Kevin Wilson. Hij is haar huidige opdrachtgever. Via hem krijgt ze weer vertrouwen in zichzelf en durft ze de strijd weer aan te gaan. Volgens Zan is de hele geschiedenis een complot om haar ondergang te bewerkstelligen. Maar wie zou zoiets doen?

Zan besluit om Alvirah en Willy om hulp te vragen. Dat doen ze…


Conclusie
‘Op een mooie zomerdag’ is een heerlijke thriller om lekker, op een mooie lentedag, buiten in de zon te lezen. Dat is ook precies wat ik gedaan heb. Mary Higgins Clark bouwt het verhaal zorgvuldig op. Het verhaal wordt veelal vanuit het perspectief van Zan verteld. Je leeft mee met haar vrees maar ook haar twijfel. Het zal toch niet zo zijn dat ze zelf haar kind ontvoerd heeft en het niet meer weet? En waar is Matthew dan? Mary Higgins Clark neemt je mee in een spannend verhaal met een onverwachte ontknoping. Voor mij vier sterren waard. 

Jeannie Bertens - recensent De Perfecte Buren

vrijdag 20 april 2018

Wij zoeken jou !!





Wij zoeken jou !!

Vind jij lezen ook zo leuk en verslavend? 
Geef je graag je eerlijke mening over een boek en vind je het een sport om iets moois over een boek te vertellen dan zijn wij op zoek naar jou!

Zie jij het zitten om ons gezellige team te versterken en op gezette tijden een recensie aan te leveren? Meld je dan vooral aan!

Stuur een mailtje met een van je recensies naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp 'Jullie zoeken mij'

Patrice, Nancy & Karin

‘De Tovenaar van Compostela’ - Monica Vanleke



Genre: jeugd
Uitgever: Ambilicious
ISBN: 9789492551269
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 232
Uitgave: maart 2018

Dank aan uitgeverij Ambilicious voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Viola ontdekt dat haar mama kanker heeft. Opa sprak ooit over zijn kameraad Jacques in Compostela, een tovenaar die wonderen en mirakelen verricht. Zou die man nog leven? Hij kan vast mama genezen!
Met een noodgedwongen ommetje langs de Efteling gaan ze er samen stiekem vandoor. Als de bizarre Poppea op hun pad verschijnt, gaan de poppen aan het dansen. Net als opa heeft die zo haar eigen redenen om mee te willen.
Zullen ze slagen in hun missie?

“De Tovenaar van Compostela” wordt aangeprezen als een boek dat geschikt is voor iedereen die van avontuur houdt, ongeacht of je nu 11 jaar oud bent of 111. Het verhaal wordt verteld door de ogen van een jong meisje, Viola. Viola moet al vroeg worstelen met het idee dat ze haar moeder gaat verliezen aan kanker en deze angst wordt de lezers vrij snel duidelijk. Vanleke zorgt er met dit boek voor dat volwassenen gaan inzien dat kinderen ongeacht hun leeftijd toch veel mee krijgen wanneer één van hun ouders ziek wordt, terwijl het voor jeugdige lezers juist een verhaal is waar in begrijpelijke taal de boodschap wordt meegegeven om vooral te blijven praten over hoe jij je voelt wanneer dit in jouw familie gebeurd.

Gedurende het verhaal besluit Viola samen met haar opa om de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella te lopen, omdat haar opa hier vroeger een tovenaar heeft ontmoet die haar moeder wellicht kan genezen. Het verhaal voorafgaand aan de start van de route, vond ik persoonlijk een beetje vergezocht. Ondanks dat haar moeder ziek is en waarschijnlijk veel aan haar hoofd heeft, lijkt het mij totaal niet logisch dat een jong meisje zomaar met een vriendinnetje mee kan zonder dat er een familielid wordt ingelicht. Een aantal pagina’s verder blijkt echter dat het verhaal erg veel weg heeft van een sprookje en in sprookjes kan en mag alles. Hierdoor liet ik de gedachte dat sommige dingen totaal onlogisch waren een beetje varen, waardoor ik meer van het verhaal ging genieten.

Het verhaal eindigt, zoals elk sprookje, met een goede afloop. Erg leuk vond ik dat we tot tweemaal toe werden meegenomen naar de Efteling, een plek die mij elke keer weer kind laat voelen en waar sprookjes tot leven komen. Dit decor paste ook perfect in de verhaallijn. Voor kinderen is Viola waarschijnlijk een erg leuk personage die regelmatig fantasiewoorden gebruikt. Zelf vond ik het personage af en toe vervelend en onsamenhangend, maar aan de andere kant, het blijft een kind en ieder kind verandert continu van gedachten en wil ineens iets totaal anders. Voor volwassenen is het in mijn optiek een leuk boek om een keertje gelezen te hebben, wanneer je een fantasierijk verhaal wil zonder de standaard vampiers, heksen en weerwolven. Toch is het boek vooral op kinderen gericht door het taalgebruik en de gebeurtenissen die plaatsvinden. Van mij krijgt het boek 3 sterren en door het lezen van dit boek ga ik maar weer eens snel een uitstapje richting de Efteling maken.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren


‘Het lied van de feniks’ – Katie Ganshert



Genre: roman
Uitgever: Voorhoeve (imprint Kok Uitgeverij)
ISBN: 9789029727013
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 368
Uitgave: september 2017

Bij een terroristische aanslag in een trein bij Chicago komen 22 mensen om het leven. Autumn overleeft als enige van haar coupé de explosie en worstelt na haar herstel met schuldgevoelens. Waarom die trein? Waarom deze mensen? En waarom zij niet? Een jaar later vindt ze de 12-jarige Reese voor haar deur, die de dochter van een van de omgekomen reizigers blijkt te zijn. Haar vader, Paul, wil zijn overleden vrouw het liefst zo snel mogelijk vergeten en probeert Reese een zo normaal mogelijk leven te geven. Zou de onverwachte vriendschap tussen Autumn en Reese een nieuwe start voor hen alle drie kunnen zijn? 

Het is een jaar na dato. Een rampzalige dag die niet alleen voor de slachtoffers maar zeker ook voor de nabestaanden grote gevolgen heeft. Autumn is als enige overlevende zwaar getraumatiseerd en probeert een manier te vinden om haar leven op te pakken. Paul is sinds die dag weduwnaar en is met zijn twee kinderen aangewezen op een leven zonder Vivian. Het is voor geen van allen gemakkelijk en eenieder worstelt met vragen en/of demonen. Omdat het een jaar geleden is wil men een herdenkingsdienst houden. Vooral Reese, dochter van Paul en Vivian, heeft daar zo haar ideeën over en benadert Autumn. Dit tegen de wens van Paul omdat het voor hem om diverse redenen té confronterend is haar te zien. Maar Reese is een meisje met een sterke wil, iets dat zowel Paul als Autumn onderschatten.

De proloog van ‘Het lied van de feniks’ kun je gerust een knallende opening noemen. De nachtmerries van Autumn die daaruit voortvloeien zijn levendig en vol angst. Dit is ook precies de reden dat ze niet aanwezig wil zijn bij de herdenkingsdienst. Paul is therapeut en heeft het zwaar. Nu komt daar de sterke wil van zijn eigenzinnige dochter nog eens bovenop en hij weet niet hoe daar mee om te gaan. Haar handelen is te verklaren, sinds het verlies van hun moeder hebben beide kinderen veel moeten verwerken. Reese doet dat door brieven te schrijven maar de gevolgen daarvan wil Paul niet onder ogen komen.

donderdag 19 april 2018

‘Voor mij’ – Jojo Moyes



Genre: roman
Uitgever: De Fontein
ISBN: 9789026144943
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 400
Uitgave: februari 2018

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Wie denkt dat verhalen niet tot leven komen op papier zit fout. Want sommige personages raken je tot in je ziel en laten niet meer los. Louisa Clark is er daar eentje van. Al vanaf de kennismaking in ‘Voor jou’ heeft ze mijn hart gestolen. Wát een uniek personage is deze wervelwind. Jong en onbesuisd, grappig en innemend. In het eerste boek ervaart Louisa hoe het is om een grote liefde te vinden en verliezen, tranen met tuiten heb ik gehuild……wát een mooi verhaal. En dan die film…..alles kwam tot leven en dat met de juiste acteurs die deze rollen op het lijf geschreven waren. In het tweede boek ‘Een leven na jou’ probeert Louisa haar leven op te pakken, het verlies van Will een plekje te geven en vooral te leven zoals hij haar gevraagd heeft te doen; met volle teugen. In dit derde deel gaat het vooral om Louisa zelf. Ze woont en werkt nu in New York, heeft iemand leren kennen en moet bij zichzelf te rade gaan of dit een kans van slagen heeft. New York is een leuke verandering, maar haar hart ligt nog steeds in Engeland. Ook het feit dat ze nu weer voor iemand moet zorgen haalt het beste in haar naar boven, het lijkt telkens weer op haar pad te komen. Maar denkt Louisa wel genoeg aan zichzelf? Vergeet ze niet iets?

Ook nu begeeft Louisa zich in de wereld van de rijken, iets dat ze voor Will op haar pad kwam totaal niet kende. Ze weet zich inmiddels goed in deze kringen te gedragen maar verliest zichzelf, wie ze écht is, niet uit het oog. Louisa kan dat ook niet, ze is nu eenmaal wie ze is en daarmee wint ze veel mensen voor zich. Ook nu. Daarbij kent ze ook de keerzijden van rijkdom, de betrekkelijkheid van het leven is haar niet onbekend. En dat komt mooi naar voren, subtiel maar het is er wel.

Boek van de maand - 'Rio Grande' van Nathalie Pagie






Genre: thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022582831
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 304
Uitgave: april 2018

Dank aan De Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

In dit derde deel met Diego en Tara in de hoofdrol gaat het verhaal verder daar waar ´Casa Familia´ eindigde. Diego die niet lekker in z´n vel zat en op zoek ging naar wat ie met zijn leven wilde gaan doen. Het is nu negen maanden geleden dat Diego alles achter zich liet om zijn roots te vinden in Mexico. Wanneer Tara hoort dat hij wordt vermist hoeft ze niet lang na te denken. Hun werkrelatie is tot een hechte vriendschap uitgegroeid en dat ze al die maanden niets van Diego heeft gehoord zit haar behoorlijk dwars. Ze hebben samen al zoveel meegemaakt en hun band is zo speciaal, ze is dit hun vriendschap verschuldigd. En dus pakt ze de eerste de beste gelegenheid aan om naar Mexico af te reizen.

Jay Jennings gaat nog één keer undercover. Ditmaal om zaken af te ronden en tijd vrij te maken voor zijn gezin. Het werk dat hij doet is zwaar en niet zonder gevaar. Ditmaal heeft hij hulp nodig en benadert Tara. Zij is dé persoon om hem te helpen. Dat hun bestemming Mexico betreft komt haar wel heel goed uit. Wellicht kan ze meteen Diego gaan zoeken?

De Nederlander Koos Korevaar staat eenzaam aan de top van een van de meest beruchte motorbendes ter wereld. De Escorpiones hebben onder zijn bikkelharde leiding hun tentakels overal uitgespreid en verdienen goud geld met drugshandel en andere criminele activiteiten. De club bestaat nu vijftig jaar en dat moet uitbundig worden gevierd met veel vuurwerk. Nou, dat vuurwerk kan hij krijgen!

woensdag 18 april 2018

‘Mijn vriendenboekje. Over een kleine mol die wilde weten wie er op zijn kop gepoept heeft'. - Wolf Erlbruch en Werner Holzwarth



Genre: vriendenboekje
Uitgever: C. De Vries- Brouwers
ISBN: 
9789053415795
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: ruimte voor 25 vriendjes en vriendinnetjes
Uitgave: juni 2016

Met dank aan uitgeverij C. De Vries- Brouwers voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Herinner je al je vriendjes uit de kleutertuin, al jullie avonturen samen, jullie lievelingseten, de gekste carnavalspakken. Het boekje bevat ook een verjaardagskalender.

Het leesboekje over de kleine mol is al wel bekend, maar dat er ook een vriendenboekje was van dit dier wisten wij niet. Tot ik eens op zoek ging naar vriendenboekjes en deze tegen kwam.

In de klas van Helena gaan vriendenboekjes veelvuldig rond. Helena wilde ook erg graag zo’n boekje dus uiteindelijk ben ik eens gaan kijken wat er op de markt is. Er zijn een aantal thema’s die je vaak tegenkomt zoals Disney prinsessen, Buurman en Buurman, Paw Patrol en Frozen. Op zich leuk maar de vragen in deze boekjes vind ik wat minder. Zo wordt er om een favoriete website gevraagd (Helena kijkt alleen YouTube, verder zit zij niet op internet) en een adres, telefoonnummer en e-mailadres vind ik ook niet aan de orde. Daar worden dan gegevens van een ouder ingevuld terwijl ik het leuker vind wanneer er veel ruimte is om dingen op te schrijven die het kind leuk vindt. Nu weet ik wel dat Helena hier niet zo kritisch in zal zijn maar stiekem vind ik dat ik er ook een stem in heb…

Helaas ben ik dit vriendenboekje over de kleine mol nergens in een winkel tegengekomen en op websites zag ik alleen maar de voor- en achterkant van het boekje. Zo had ik nog steeds geen idee welke vragen erin staan.
Na even zoeken kwam ik één foto tegen van de binnenkant die een tevreden persoon ergens op internet had geplaatst. Hier zag ik gelijk dat er meer vragen gericht op (jonge) kinderen in staan en de leeftijd en lengte kan het kind zelf omcirkelen. Ook mag de favoriete kleur in een figuurtje ingekleurd worden. Dit boekje ging het worden.

Helena was helemaal blij toen haar vriendenboekje op de deurmat plofte en kon niet wachten om het aan iemand uit te lenen.
Gelukkig blijkt het vriendenboekje erg leuk te zijn, juist door de vragen en vormgeving die net iets anders zijn dan andere vriendenboekjes. Ik ben dan ook zeker blij dat we voor dit boekje zijn gegaan en hoop dat op deze manier meer mensen op het idee komen om eens wat verder te kijken voor een vriendenboekje. Het is zonde dat dit boekje zo onbekend is en dat er zo weinig over te vinden is.

Er zijn twee kleine minpunten aan dit vriendenboek. Het eerste is dat er maar twee verschillende pagina’s zijn. Hierdoor zie je constant dezelfde tekeningetjes. Het andere is de verjaardagskalender achter in het vriendenboekje. Mijn ervaring is dat er niet tot het einde van het vriendenboekje wordt gebladerd, waardoor deze kalender niet ingevuld wordt door de kinderen (of ouders) die het boekje in handen krijgen. Het was beter geweest om de vraag naar de verjaardag op de pagina’s zelf te zetten. Deze vraag had dan mooi de plek in kunnen nemen van de vraag wie er op de kop van kleine mol heeft gepoept. Ik snap dat hier naar verwezen wordt, maar aangezien kleine mol zelf ook een bladzijde heeft ingevuld kan iedereen daar (of bij een ander) het goede antwoord afkijken. Deze vraag voegt dus niks toe.

Toch zijn wij erg tevreden met het boekje. Er is veel ruimte voor een foto, een pagina voor het kind van wie het boekje is om zelf in te vullen en de vragen zijn er echt op gericht om meer te weten te komen over de vriendjes en vriendinnetjes. Daarom toch 4 sterren voor het vriendenboekje van de kleine mol die wilde weten wie er op zijn kop gepoept heeft.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren




‘Retteketet! We gaan nog niet naar bed! – Harmen van Straaten



Genre: kinderboek/prentenboek
Uitgever: Leopold
ISBN: 9789025874797
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 32
Uitgave: februari 2018

Met dank aan uitgeverij Leopold voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

'Ik heb geen slaap,' zegt Schaap.

Ook Neushoorn is niet moe. Hij wil niet naar bedje toe.

'Laten we tikkertje doen. Wie begint?'

'Hi, hi,' lacht Schaap. 'Wie denk je dat er wint?'

Retteketet! Gaan de dieren ooit naar bed?

Een ondeugend voorleesverhaal voor het slapengaan waarmee je de kinderen lachend in bed krijgt. Even hilarisch als Harmen van Straatens prentenboek Hé, wie zit er op de wc?

Wat een geweldig boek! Vrolijke kleuren, herkenbare dieren (leeuw, papegaai, krokodil etc.) en een grappige titel die veelvuldig terugkomt in het verhaal. Meteen toen Helena het pakje had opengemaakt wilde ze graag dat ik het voorlas. Na één keer bleek dat niet genoeg… Uiteindelijk heb ik het die middag wel een keer of zes voorgelezen. En ook dat was voor haar niet genoeg want toen ik aangaf iets anders te moeten doen, ging ze alleen met het boek zitten en begon het verhaal hardop zelf te ‘lezen’. En hoewel ze nog nauwelijks kan lezen kon ze het verhaal makkelijk navertellen (wat wil je na zes keer voorlezen…) en bleek het extra leuk dat de zin ‘Retteketet! We gaan nog niet naar bed!’ voortdurend terugkwam. Vol overgave werd deze zin, of een variatie hiervan, herhaald in dezelfde grappige ‘papegaaienstem’ die ik er zelf voor had gebruikt.

Wanneer wij een flink stuk met de auto moeten rijden, mag Helena twee boeken uitkiezen als vertier voor onderweg. Waar het normaal bijna altijd prinsessenboeken zijn die gekozen worden, werd het dit keer toch echt dit boek. Dit bleek voor ons ook leuk want nu werden wij onderweg voorgelezen.
Naast het leuke verhaal brengt de terugkerende zin ook een hoop hilariteit met zich mee. Vooral dankzij het grappige verhaal waarbij de dieren steeds niet (of uiteindelijk stiekem juist wel) naar bed willen, en een klein beetje door de leuke stem die je kunt gebruiken bij het voorlezen van de zin.

Van Straaten heeft een geweldig boek neergezet vol kleurrijke en duidelijk platen maar bovenal vol humor. Kinderen én volwassenen zullen niet snel uitgekeken raken op dit boek. Knap gedaan! Daarom ook 5 welverdiende sterren.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren

dinsdag 17 april 2018

‘Zondagskind’ – Judith Visser


Genre: roman
Uitgeverij: HarperCollins
ISBN 9789402701173
Aantal pagina’s: 478
Verschijningsdatum: maart 2018

Met dank aan HarperCollins voor het recensie-exemplaar

Jasmijn Vink groeit op in de jaren tachtig en negentig. Ze kan al lezen voordat ze met de kleuterschool start. Je zou denken dat haar schoolloopbaan voorspoedig verloopt, maar niets is minder waar. Jasmijn vindt de school helemaal niet leuk, te druk, te veel prikkels. Ze verblijft veel liever in haar eigen wereldje waarin rust en regelmaat van belang zijn. Gelukkig laten haar ouders haar zijn zoals ze is: ’zo is Jasmijn nu eenmaal’. Naar school gaan is voor Jasmijn een regelrechte ramp, de regels op school begrijpt ze niet, ze wil veel liever volgens haar eigen logica leren.

Jasmijn en haar hond Senta zijn onafscheidelijk, zonder Senta kan ze niet functioneren in de buitenwereld. Helaas voor Jasmijn mag Senta niet mee naar school, maar voor en na schooltijd genieten ze van elkaar. Jasmijn blinkt uit in taal, verslindt vele boeken. De belangrijke Cito-toets in groep acht is aan Jasmijn niet echt besteed, ze komt er met een matige score vanaf. Dat betekent een vmbo-advies, waardoor ze op het Mercatus College terechtkomt. Daar voelt ze zich al helemaal niet thuis. In de pauzes zondert ze zich af, ook de lessen gaat ze zoveel mogelijk verzuimen. In die tijd wordt Senta, inmiddels een bejaarde hond, ziek en overlijdt. Jasmijn is ten einde raad, haar enige lichtpuntje in het leven valt weg, Jasmijn zou liever niet meer leven…

Toch overwint Jasmijn ook deze nare periode in haar leven, dat komt mede door Kirsten, een klasgenootje met heel veel geduld. Langzaam maar zeker overwint Kirsten de barrières bij Jasmijn, ze worden vriendinnen. Een vriendschap die bepaald wordt door de regels van Jasmijn.

De jeugd van Jasmijn glijdt voorbij, als lezer krijg je inzicht in haar denken en doen. Jasmijn kan de aansluiting met de buitenwereld niet vinden, maar haar alter ego ‘normale Jasmijn’ in haar dromen wel. Langzaam maar zeker beïnvloedt ‘normale Jasmijn’ meer en meer het leven van Jasmijn. Daarbij leert ze contacten aangaan en is ze op haar manier gelukkig.


Conclusie
Judith Visser heeft een prachtig boek geschreven over haar jeugd. De auteur is na haar jeugd gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger. De kracht van dit autobiografische verhaal ligt in het vermogen van de auteur om vanuit de ik-figuur te schrijven. De lezer kruipt als het ware in de huid van Jasmijn/Judith, ervaart hoe het voelt om anders te zijn en anders te reageren. Tegelijkertijd wordt de kwetsbaarheid van het schoolsysteem blootgelegd. Hoe moeilijk is het om te overleven in de wirwar van regels en structuren als je liever en vooral beter op een andere manier leert. 

Judith Visser leert ons met deze prachtige roman dat het echt anders moet in ons onderwijssysteem. Haar ouders geven het goede voorbeeld: laat eenieder in zijn waarde, hij/zij mag zijn zoals hij/zij is en dat is goed. Ik was erg onder de indruk, werd meegezogen in het verhaal. Voor mij dan ook een dikke vijf sterren en chapeau voor de auteur!

Jeannie Bertens - recensent De Perfecte Buren

‘De erfgename’ – Ellen de Vriend


Genre: thriller
Uitgever: Karakter
ISBN: 9789045212975
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 264
Uitgave: februari 2018

Met dank aan uitgeverij Karakter voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Horecaondernemer Britt Hulsman is al zesentwintig jaar gelukkig getrouwd met accountant Richard en samen hebben ze drie dochters, vier koffiebars en een bestaan waar velen jaloers op zijn. Zij is rijk en succesvol en hij is knap en charmant. Een romantisch weekendje weg met z'n tweeën is er door alle drukte bij ingeschoten en daarom genieten ze met volle teugen in een bed & breakfast in Zeeland. Als Britt na haar ochtendwandeling terugkeert naar de B&B, blijkt deze 'onvindbaar', en lijkt ook Richard van de aardbodem verdwenen...

Een pakkend boek heeft De Vriend zeker afgeleverd met ‘De erfgename’. Hoewel er soms wel erg veel details voorkomen leest het boek lekker. Afwisselend beleef je het verhaal vanuit het oogpunt van Britt en Mara. Doordat deze stukken kort worden gehouden vlieg je door het boek.

Britt is een succesvolle vrouw, getrouwd met Richard en druk met het opzetten en runnen van haar koffiebars. Er wordt continu benadrukt dat zij goed in de slappe was zit. De valkuil kan dan zijn dat je nauwelijks overeenkomsten ziet met een hoofdpersoon en daardoor sympathie mist. De Vriend laat echter heel goed de persoon Britt zien, ondanks al haar geld is ook zij gewoon een hardwerkende vrouw met kinderen en gevoelens.

Mara is het andere uiterste. Haar baan in een hotel is geen vetpot en sinds haar moeder door een ongeluk in een verpleeghuis ligt, wordt haar situatie steeds nijpender. Eenzaamheid en geldproblemen zorgen ervoor dat ze in een hoek gedreven wordt en keuzes maakt die niet goed lijken uit te pakken. En toch weet De Vriend ook hier de persoon Mara te benadrukken waardoor ook zij het gevoel van sympathie opwekt.

‘De erfgename’ wordt een thriller genoemd en hoewel je graag wilt weten hoe het zit, mist het verhaal echte spanning. Al vrij snel ken je als lezer in grote lijnen de situatie. De details ontwarren zich vooral aan het einde van het boek. In het tussengelegen stuk leef je voornamelijk mee met beide vrouwen. Om een verhaal als dit een echte thriller te maken zou je als lezer ook langer in het duister moeten tasten. Desalniettemin heb ik dit boek met veel plezier gelezen en krijgt het 3 sterren.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren




maandag 16 april 2018

Rasters draait door ... even voorstellen






Rasters Draait Door
Ik vind het stoer: een eigen blog bij De Perfecte Buren! Naast het feit dat mijn naam een tijd terug in een Hebban woordzoeker verscheen, is nu mijn volgende wens uitgekomen! Elke maand zal er een blog van mij verschijnen. Toen het verzoek bij me binnenkwam (echt een heel verhaal via de FB chat en of er ik over na wilde denken) schreef ik een woordje terug: JA! Over sommige dingen denk je niet na, die doe je gewoon.

Nu doe ik eigenlijk heel veel dingen “gewoon”. En de vraag die ik de laatste tijd voortdurend krijg is deze: ‘hoe dan?  Hoe doe jij het allemaal? Slaap jij nooit? Heb je ADHD?’ (Ik verzin dit niet he!). Dus ik dacht ik geef eens een inkijkje in mijn leven. 





Ik ben net terug van het uitlaten van de hond, het regende, dus ik ben nat. Met de hond wandelen is zowel een lust als een last, heerlijk om even buiten te zijn, even mijn benen te strekken en mijn hond lustig te zien kwispelen, maar eigenlijk heb ik te weinig tijd om uren door de straten te lopen. Mijn wandeling was nuttig, het bracht me nieuwe inzichten. Toen ik de sleutels van de voordeur pakte, werd mijn blik naar de snoeptrommel getrokken. Daar lag een vers aangevulde voorraad mini marsjes me aan te kijken. ‘Eet mij op, eet mij op…’ Ze riepen steeds harder naar me en ik ben de deur uitgerend. Ik ga me toch niet laten verleiden door al die suikers, zeker niet omdat ik vrijdag voor de eerste keer een (dure!) afspraak heb met mijn personal trainer. Haha, ja, dit klinkt echt ontzettend decadent. En geloof me, ik hou er helemaal niet van, maar het kan niet anders. Mijn lijf is de kerker van mijn ziel. Mijn lijf speelt op en is meestal mijn grootste tegenstander. Al jaren en jaren overal pijn in mijn spieren en gewrichten. Don’t ask, mijn reumatoloog zei ooit: ‘je bent gewoon slecht in elkaar gezet’.

-          - mama, mag ik een boterham met honing? (Ja, dat mag, alleen heb ik net alles opgeruimd. Eten jullie in etappes ofzo?)

-          - Mama, kom je naast me zitten? En mag ik op je telefoon? (ja, ik kom naast je zitten, maar eerst die boterham en mezelf langs de marsjes laveren).

Dat even tussendoor. Net zoals ik tussendoor drie kinderen kreeg waar ik niet zonder kan. Leeftijden 11, 10 en 7. Heerlijk en ze houden me bezig! En laten me afdwalen hier in dit verhaal. Terug naar de personal trainer. Mijn rug en lijf boycotten mijn schrijversdrang. En afgelopen zondag werd ik mezelf pijnlijk bewust dat ik het gewoon niet kan opnemen tegen mijn voetballende zoontje van zeven. Tijd om actie te ondernemen; dat lijf moet in het gareel en vooral sterker worden. Dat lijf mag ook weer iets strakker worden want over een paar maanden ga ik trouwen! Ook dat nog, ja. Geen paniek, binnen drie weken na het huwelijksaanzoek hadden we bijna alles al geregeld, inclusief jurk. Maar toch, er zijn altijd kleine dingen die nog moeten gebeuren. Ik kijk er naar uit. Waar ik minder naar uit kijk is dat voordat ons huwelijk gaat plaatsvinden, we ook nog de keuken gaan verbouwen. Vanmorgen was de in-meet-meneer hier en hij stelde vragen waar ik geen kaas van gegeten heb. Puntje om nog even actie op te ondernemen. Was er verder nog iets waarmee ik me bezig aan het houden ben? Oh ja, sinds deze week een nieuwe baan en alle grote bijeenkomsten daarvoor staan gepland in de week…….dat de keuken komt! 

Blogtour ' De overlevers - De rode traan' - Rik Raven






Genre: fantasy/thriller
Uitgever: Nimisa Publishing House
ISBN: 978 94 92337 35 1
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 307
Uitgave: januari 2018

Met dank aan Rik Raven voor dit gesigneerde recensie-exemplaar.

Toen ik gevraagd werd voor de blogtour van 'De overlevers - De rode traan' moest ik er toch even over nadenken. Fantasy is namelijk nieuw voor mij, maar voor alles is een eerste keer. Toch?

In 'De overlevers' draait het om de verdwijning van Devi, de tweelingzus van Tara. Als snel blijkt dat zowel Tara als Devi bijzondere krachten hebben. Wanneer Tara kennismaakt met Tom blijkt er een klik te zijn. Als ze niet veel later Jeffrey - een rechercheur bij de politie - ontmoet voelt ze ook hier een bijzondere binding.

Als Jacky, de moeder van Tara en Devi, via een geheimzinnig telefoontje een adres in Londen doorkrijgt, besluit ze erop in te gaan. Daar treft ze een oude man, die beweert dat haar echtgenoot uit het jaar 1540 is. Hij zou een 'overlever' zijn. Hoewel ze verrast is, is ze niet volledig verbijsterd.

'Zonder hoeder zijn de overlevers verloren' zei de tandeloze man. 'U zorgt ervoor dat ze niet afglijden zoals de laatste generatie van het goede volk'.

Het is de taak van de 'hoeder' om de 'overlevers' te sturen en te controleren. Kan Jacky dit? En weet zij wie ze zijn? En wat is er met de rode traan?

"Eens in de vijfhonderd jaar komen ze ter wereld, 
de kinderen van het goede volk.
De overlevers.

De hoeder stuurt hen.

Soms zijn ze familie, soms volledig onbekenden.
De charmeur beïnvloedt de geest,
de vormer maakt tastbare illusies,
de ziener laat aura's branden en
de wisselaar heeft uitzonderlijk kracht.

De hoeder controleert hen.

Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe dodelijker ze zijn.
Ze leven lang,
accepteren geen ouderdom en
zijn moordmachines,
maar liefde bepaalt hen."


Vooral in het begin - maar ook het verdere verhaal - is het alert te blijven, want er gebeurt veel en er passeren een heleboel namen. Sommige personages worden aangesproken met meerdere namen, waardoor niet enkel de personages maar ook het verhaal soms verwarrend overkomt. 

Hoewel de lay-out hier en daar te wensen overlaat, leest het verhaal gemakkelijk. Fantasy wordt gecombineerd met misdaad, waardoor Raven een zekere spanning opbouwt en je verder wilt lezen. Bovendien schrijft zij heel plastisch, waardoor je alles als in een film voorbij ziet komen. 

Het verhaal is spannend en blijft boeiend. Raven schrikt er niet voor terug om verhaallijnen tot in het - soms gruwelijkste - detail te beschrijven. Ook emoties worden niet uit de weg gegaan, net als - soms angstaanjagend - geweld. En wat synoniem staat voor fantasy is illusie. De stukken illusie in het verhaal zijn bijzonder, temeer omdat Raven de kunst heeft - en dit gaf ik al eerder aan - om alles erg beeldend weer te geven. Je waant je soms in het verhaal.

De kracht van het boek is de wijze waarop Raven het verhaal opbouwt. Doordat de belangrijkste karakters steeds meer diepgang krijgen, krijg je een duidelijke kijk op wie ze zijn. Je leert de 'overlevers' kennen en door hun bijzondere krachten resulteert dit onderling tot een verbond. Zij horen samen. Zij zijn de nieuwe generatie en dit is op het einde, naar de plot, erg duidelijk.

Ondanks dat ik nogal sceptisch tegenover dit genre stond is 'De rode traan' mij goed bevallen. Het verhaal is accuraat opgebouwd, de personages zijn geloofwaardig en de combinatie fantasy/thriller maakt het verhaal (bijna) hedendaags. Misschien komt het hier en daar iets overdreven over, maar daarom is het ook fantasy. 3 dikke sterren voor 'De overlevers - De rode traan'. 

Karin Teirlynck - Team De Perfecte Buren


vrijdag 13 april 2018

‘De Perfecte Buren’ hebben een primeur!! Luistervinken met Raymond K.





‘De Perfecte Buren’ hebben een primeur!!

Met dank aan NAU Uitgeverij hebben wij als enig boekenblog vandaag een ‘luister’ primeur.
Pas vanaf morgen - ter gelegenheid van de landelijke BookStore Day in de onafhankelijke boekhandel - lanceert NAU Uitgeverij dit luisterfragment op hun website.

Even terug naar januari 2018:

Eind januari konden jullie - onze lezers - ons vragen sturen voor schrijver Raymond K. over zijn boek ‘Kapitein Coke’.
Voor de lezers die het niet weten, Raymond K. zit in een gevangenis in Brazilië en zijn uitgever – de NAU Uitgeverij – is het gelukt deze vragen door hem persoonlijk te laten beantwoorden. 
Het heeft even geduurd maar als jullie willen kunnen jullie zijn antwoorden via geluidsfragmenten (onderaan deze pagina) beluisteren.

Er was ook een winactie verbonden aan dit ‘interview’. Proficiat Ilona Tomasowa en Anita Wilmsen, jullie ontvangen zo snel mogelijk het boek van Raymond K. ‘Kapitein Coke’.

Deze 10 vragen werden aan hem voorgelegd en daar gaf de schrijver antwoord op:

- Ligt er naast uw bed een notaboek voor als je ’s nacht een interessante droom hebt, dat je dan vlug op kan schrijven?  - Lezersvraag van Anita

- Ik zou wel willen weten waarom Raymond de beslissing heeft genomen om dit tot boek te verwerken, wat hij daar precies mee denkt te bereiken en of hij het risico dat hij neemt de zaken te beschrijven dat het waard vindt? Deze zullen voor betrokkenen toch wel herkenbaar zijn. Lezersvraag van Patricia

- Heb je vrienden in de gevangenis en hoe moet ik dat voor me zien de dagen daar - op de tv kijk ik naar reportages op SBS die over buitenlandse gevangenissen gaan en dat is totaal anders dan hier. En hoe is het met eten daar en is ook angstig daar met wat ik op de tv zie in die programma's?  Lezersvraag van Joachim Utrecht, 55 jaar

- Ik heb je boek in een ruk uitgelezen en je schrijft heel vermakelijk, wat een verhaal Raymond K.!!! Complimenten hoor hoe je je eigen verhaal zo kan schrijven. Heb je er lang over gedaan? Ik wil het vervolg ook weten dus koop ik zeker je volgende boek. Kan je al zeggen wanneer het verschijnt en weet je al wat je gaat doen als je uit de bajes komt?  Groet van Mark uit Hilversum

- Hoi Raymond, ik heb een vraag aan je: Heb je je eigen boek in de gevangenis ontvangen want ik kan me voorstellen dat dat moeilijk was? En moest je je boek verstoppen of zo voor de gevangenisbewaarders? Mijn man heeft je boek verslonden en dat voor een niet lezer. Dat wilde ik je ook laten wetenSterkte daar en groet Chantal uit Katwijk.

- Hoe kom je aan je geheime mobiel? Een corrupte bewaarder? - Lezersvraag van Ilona

Overige vragen van lezers
·  Wat een verhaal heb jij te vertellen, had het zo uit en een paar vrienden hebben het ook gelezen, ik wil wel weten of jij je in de gevangenis verveelt. Of is dat ook een avontuur op zich? TOP MAN HOE JE SCHRIJFT. Van een lezer uit Brabant.
·  Is hij niet bang voor represailles?
·  Wanneer komt je nieuwe boek uit want ik ben nieuwsgierig wat je hierna schrijft!!! Hoor het graag.
·  Hoe gaat het in de gevangenis waar je zit, kan je daar iets over vertellen of mag dat niet? En hoelang moet je daar nog blijven.

Via onderstaande link zijn de 10 antwoorden van Raymond K. in 10 verschillende geluidsfragmenten op de site van Soundcloud te beluisteren namens de NAU Uitgeverij. 





‘Voorspoed en tegenspoed van een verpleegster op spoed’ – Louise Gallez



Genre: korte verhalen
Uitgeverij: Eik Uitgeverij
ISBN 9789463580076
Aantal pagina’s: 216
Verschijningsdatum: maart 2018

Met dank aan Eik Uitgeverij voor het recensie-exemplaar

De auteur Louise Gallez is vanaf haar veertigste werkzaam als verpleegster. Het werk in de verpleging en met name op de spoedafdeling valt haar steeds zwaarder. Haar ervaringen en die van anderen beschrijft ze in dit boekje.

Sommige verhalen zijn grappig, de meeste echter niet. Dit boek is een klaagzang over het werken in de zorg. De onmogelijke werkroosters, de toenemende werkdruk, de onverantwoorde bezuinigingen, het komt allemaal aan bod. Soms slaagt Louise Gallez erin haar boodschap te verpakken in humor. Dan ontstaat een mooi kort verhaal als ‘Familie, ik haat jullie!’ of ‘Sterven in bruidskleed’.

Vaak zijn het echter verhalen met lijsten van materialen waarop bezuinigd wordt of met aannames over kennis en kunde van andere verpleegsters. Dat is jammer, het nodigt namelijk niet uit om verder te lezen. We weten allemaal dat er enorme tekorten aan verplegend personeel gaan ontstaan. Er zal zeker iets gedaan moeten worden aan de werkdruk in de zorg in het algemeen. Ook heeft Louise Gallez gelijk wanneer ze de werknemers in de zorg onderbetaald noemt. Er zal in de zorg iets moeten veranderen. Of Louise Gallez dat met dit boek bereikt? Ik betwijfel het.

Conclusie
In potentie is ‘Voorspoed en tegenspoed van een verpleegster op spoed’ geen slecht boek. Het verdient echter een betere redactie. Nu zit er erg veel verschil in de verhalen, qua lengte en qua schrijfstijl. Enkele verhalen zijn leuk, goed leesbaar en met een diepere boodschap. Helaas overheersen de verhalen met een opsomming van misstanden in de zorg. Deze verhalen lijken ook geen kop of staart te hebben. Jammer want het nodigt niet uit tot verder lezen, terwijl de onderliggende boodschap dit wel verdient. Twee sterren, het verhaal had echt meer verdiend.

Jeannie Bertens - recensent De Perfecte Buren