woensdag 28 februari 2018

‘Gevallen engel’ – Daniel Silva


 
Genre: thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022565834
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 339
Uitgave: 2014

De Amerikaanse auteur Daniel Silva heeft een serie thrillers op zijn naam waarin de voormalige Israëlische meesterspion en kunstrestaurateur Gabriel Allon de hoofdrol vertolkt. Het laatste, eind 2017 verschenen deel in de serie is “Het zwarte gif” en handelt beangstigend realistisch over het IS-terrorisme in het westen. Het boek kreeg vier sterren.

“Gevallen engel” is een wat ouder boek in de serie. Gabriel Allon en zijn bevallige vrouw Chiara zijn in Vaticaanstad. Allon heeft zich na de gewelddadige dood van zijn zoon Daniel toegelegd op zijn vaardigheid als restaurateur van schilderijen van grote faam. Hij is in het Vaticaan om het beroemde schilderij “De graflegging van Christus” van Caravaggio te herstellen.

Niccolò Moretti, de opzichter van de Sint-Pieterbasiliek, vindt in de kerk het lijk van de mooie jonge Claudia Andreatti die van grote hoogte op de marmeren vloer is gevallen. Moord of zelfmoord?
Allon wordt in de zaak betrokken en ontdekt al snel allerlei intriges en dwarsverbanden. Het gaat van kunstroof tot banden met Hezbollah en een aanslag op de paus in Jeruzalem. Het onderzoek voert Allon onder meer naar Rome, Jeruzalem, Tel Aviv, Parijs, Sankt Moritz, Berlijn en Wenen. Vele intrigerende personages kruisen zijn pad. Een beeldschone cardiologe, Luigi Donati, de persoonlijk secretaris van de paus, kunstkenner Veronica Marchese, een criminele galeriehouder, een Iraanse huurmoordenaar, een dubieuze nietsontziende Iraanse diplomaat en een schurkachtige imam vormen een rijkgeschakeerd palet aan personages. Een Italiaanse crimineel blijkt een grote spin in het web.

Daniel Silva wordt getypeerd als de beste auteur over internationale intriges van zijn generatie. En dat lijkt terecht, ook “Gevallen engel” is een boeiend boek met fraai gecomponeerde verhaallijnen. Silva heeft een vloeiende en beeldende schrijfstijl. Hij schakelt snel en soepel tussen scènes en geeft blijk van grote kennis van de plaatsen waar het verhaal zich afspeelt.

Het taalgebruik van Silva is gemakkelijk en vlot, en brengt de lezer pure ontspanning in de spanning. De mooi geconstrueerde plot komt tot volle ontplooiing in een flink tempo. De afloop is weliswaar niet complex en ook wel enigszins voorspelbaar, maar dat maakt het verhaal zeker niet minder goed. Het is boeiend van de eerste tot de laatste bladzijde.

“Gevallen engel” is een zeer goed boek en verdient derhalve vier sterren.
   
Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

‘De vrouw in het raam’ - A.J. Finn


 
Genre: misdaad
Uitgeverij: Cargo – Amsterdam
ISBN: 978 94 031 1110 1
uitvoering: digitaal boek
Aantal bladzijden: 437
Datum verschijnen: 6 februari 2018

Met dank aan uitgeverij Cargo voor dit recensie-exemplaar.

Anna Fox woont in een statig huis dat ze nooit verlaat. Ze drinkt aan een stuk door, probeert Frans te leren, kijkt naar oude zwart-wit films, telefoneert met haar bijna ex-man en haar dochtertje en bespioneert de buren die in de huizen rondom het plein wonen. Anna wordt aangenaam verrast als Jane Russell, die met haar man Alistair en zoon Ethan een woning aan het plein heeft betrokken, haar komt bezoeken. De twee vrouwen kunnen het goed met elkaar vinden. Dan ziet Anna op een avond dat Jane in haar woning wordt vermoord. Er is echter een groot probleem. Als Anna een getuigenverklaring moet afleggen, hoort zij dat Jane Russell helemaal niet bestaat en dat de politie haar verhaal niet gelooft en het toeschrijft aan overmatig alcoholgebruik. Er begint voor Anna een nachtmerrie van ongekende proporties.

De Amerikaanse schrijver A.J. Finn schreef o.a. voor The Los Angeles Times, The Washington Post en het Engelse tijdschrift The Times Literary Supplement. Hij onderhield als redacteur contacten met schrijvers als Robert Gailbraith, Stephenie Meyer en Patricia Cornwell. De vrouw in het raam is zijn debuut in het misdaadgenre.

dinsdag 27 februari 2018

WIN actie 'Zeg dat je van mij bent' van Elisabeth Norebäck !!!






Dankzij Uitgeverij Prometheus mogen wij 3 exemplaren weggeven van ‘Zeg dat je van mij bent’ van Elisabeth Norebäck.

‘Zeg dat je van mij bent' is een overdonderend geschreven psychologische thriller verteld vanuit het perspectief van drie vrouwen. Een aangrijpend verhaal over het verlies van je kind. Over rouw, schuld en obsessie.
Elisabeth Norebäck woont in Stockholm met haar man en twee kinderen. Ze studeerde aan de Technische Universiteit van Stockholm en werkt momenteel als verpleegkundige. ‘Zeg dat je van mij bent' is haar debuut en werd in korte tijd verkocht aan achtentwintig landen.

Zet onder deze post in onze BESLOTEN Facebookgroep waarom jij dit boek wil winnen EN doe dit in 10 woorden. Dit kan tot donderdag 8 maart 8.00u.
Let op: alleen dan maak je kans op 1 van de 3 exemplaren. Nog geen lid? Gefikst in een KLIK 

Wij vinden het fijn dat je - na ontvangst van je gewonnen boek - een foto post openbaar op je tijdlijn en op onze Facebook-groep met #zegdatjevanmijbent @Elisabeth Norebäck @Uitgeverij Prometheus @Boeken&Leesclub De Perfecte Buren 

Waar gaat het verhaal over:

Tijdens een vakantie twintig jaar geleden verdween Alice, de dochter van psychotherapeute Stella Widstrand, maar haar lichaam is nooit gevonden. Als op een dag een nieuwe cliënte zich bij haar praktijk meldt, weet Stella zeker dat deze Isabelle haar verdwenen dochter Alice is. Ze doet er alles aan om Isabelle ervan te overtuigen dat ze moeder en dochter zijn. Maar dit is niet de eerste keer dat Stella haar dochter 'terugvindt'. De vorige keer dat dat gebeurde, werd ze gedwongen opgenomen in een kliniek. Tegelijkertijd probeert iemand koste wat het kost te voorkomen dat Isabelle en zij een band krijgen. Langzaam maar zeker beginnen Stella en Isabelle te twijfelen aan hun herinneringen, hun geheugen en hun identiteit.
Hoe ver is Stella bereid te gaan om haar dochter terug te krijgen?

Lees de recensie van Peggy: LINK



‘Zeg dat je van mij bent’ – Elisabeth Norebäck



Genre: literaire thriller
Uitgever: Prometheus
ISBN: 9789044634860
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 400
Uitgave: februari 2018

Met dank aan uitgeverij Prometheus voor dit recensie-exemplaar.

Achterflap
Tijdens een vakantie twintig jaar geleden verdween Alice, de dochter van psychotherapeute Stella Widstrand, maar haar lichaam is nooit gevonden. Als op een dag een nieuwe cliënte zich bij haar praktijk meldt, weet Stella zeker dat deze Isabelle haar verdwenen dochter Alice is. Ze doet er alles aan om Isabelle ervan te overtuigen dat ze moeder en dochter zijn. Maar dit is niet de eerste keer dat Stella haar dochter 'terugvindt'. De vorige keer dat dat gebeurde, werd ze gedwongen opgenomen in een kliniek. Tegelijkertijd probeert iemand koste wat het kost te voorkomen dat Isabelle en zij een band krijgen. Langzaam maar zeker beginnen Stella en Isabelle te twijfelen aan hun herinneringen, hun geheugen en hun identiteit.
Hoe ver is Stella bereid te gaan om haar dochter terug te krijgen?
Zeg dat je van mij bent is een overdonderend geschreven psychologische thriller verteld vanuit het perspectief van drie vrouwen. Een aangrijpend verhaal over het verlies van je kind. Over rouw, schuld en obsessie.

Het boek draait om de drie vrouwen Stella, Isabelle en Kerstin. Vanuit het perspectief van deze drie dames krijg je inzicht in hun dagelijkse leven, afgewisseld met flashbacks en herinneringen aan het verleden. De persoonlijkheden van deze hoofdpersonages komen zeer sterk naar voren.
De manier waarop Norebäck de gedachten van de dames beschrijft, maakt dat ze stap voor stap echter en meer geloofwaardig worden. Norebäck slaagt erin om in je hoofd te kruipen en je al lezend een oordeel te laten vellen over de verschillende personages.

“Ik wil wraak nemen Ik wil dat ze lijdt zoals ik heb geleden Ik zou willen dat ze niet bestond. Ik zou willen dat ze dood was.”

Het zijn echte dames van vlees en bloed. Je leeft volledig mee in hun leven, met hun gevoelens en zelfs met de gevoelens van hun naasten.

In het begin van het boek komen er ook een aantal dagboekfragmenten van Stella voor, dit hadden er voor mij best meer mogen zijn. Het was leuk geweest mochten deze doorheen heel het boek aanwezig geweest zijn, bijna als vierde invalshoek. Nu stoppen ze even plots als dat ze opgedoken zijn.

Dit boek wordt zeer terecht bestempeld als psychologische thriller. Het leeuwendeel van het verhaal en de kracht van het boek worden bepaald door de psyché van de drie vrouwen, hun gevoelens, hun obsessies, hun onmacht, hun strijd.

De verhalen en de levens van Stella, Isabelle en Kerstin worden zeer mooi met elkaar vervlochten, doorheen heel het verhaal. Continu blijf je op het puntje van je stoel zitten, en wil je weten hoe het met alle drie verder gaat, liefst tegelijk, zo snel mogelijk. Het is zeer goed dat het steeds korte hoofdstukken zijn, dat het perspectief zeer snel, en quasi random wisselt. Dit houdt de spanning en de nieuwsgierigheid zeer hoog. Boven ieder kort hoofdstuk wordt er duidelijk aangegeven welke dame aan de beurt is.

maandag 26 februari 2018

‘De zeven zussen Storm, Ally’s verhaal’ – Lucinda Riley



Genre: roman
Uitgeverij: Xander Uitgevers
ISBN 9789401607988
Aantal pagina’s: 592
Verschijningsdatum: januari 2018

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar

Ally (Alcyone) D’Aplièse is een van de zes geadopteerde dochters van Pa Salt. In dit tweede deel uit de serie ‘De zeven zussen’ gaat het over haar, de tweede in de rij van zes zussen. Ally is een getalenteerde profzeilster. Zij is aan het zeilen met haar vriend Theo wanneer haar vader overlijdt. De relatie met Theo is nog heel pril maar Ally voelt dat hij de ware voor haar is. Haar vader laat Ally een brief na met aanwijzingen over haar afkomst. In eerste instantie heeft Ally hier niet zo veel behoefte aan maar na een dramatisch ongeluk besluit ze toch naar haar verleden op zoek te gaan. De aanwijzingen van Pa Salt leiden haar naar het Noorwegen van het einde van de negentiende eeuw. Pa Salt heeft haar namelijk de biografie toegestuurd van Jens Halvorsen, een Noorse componist.

In deze biografie leren we Anna Landvik kennen, een boerenmeisje met een prachtige stem. Anna wordt ontdekt door Herr Mayer, een professor. Anna gaat bij Herr Mayer in de grote stad wonen. Ze krijgt diverse lessen en een hele nieuwe garderobe. In het theater van die stad gaat voor het eerst Peer Gynt van Ibsen uitgevoerd worden op muziek van Grieg. Anna leent haar stem aan de hoofdrolspeelster. Het muziekstuk wordt een groot succes. Anna is definitief het boerenbestaan ontgroeid en begint aan een mooie zangcarrière. Dan ontmoet ze haar grote liefde Jens. Met hem gaat ze naar Leipzig.

Het verhaal van Anna en Jens boeit Ally zo dat ze in het huidige Noorwegen, in de stad Bergen, op verder onderzoek uitgaat. Zal er een connectie met Anna en Jens zijn? In Bergen ontmoet ze de achter-achterkleinzoon van Anna en Jens, Thom Halvorsen. Thom en Ally hebben meteen een klik, samen gaan ze verder op onderzoek uit. Dit onderzoek brengt hen naar de geschiedenis van Noorwegen voor de Tweede Wereldoorlog. Het vertelt hun het verhaal van de ontluikende liefde van Pip, de kleinzoon van Anna en Jens, en Karine. Karine geeft haar Joodse geloof op om met Pip te kunnen trouwen. Pip is net als zijn grootvader een componist. Zijn eerste werk staat op het punt van uitvoeren wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt in Noorwegen. Het werk is nooit meer uitgebracht…
Wat is er gebeurd met Pip en Karine? En is er een connectie met Ally?

Conclusie
Lucinda Riley heeft weer een prachtig boek geschreven. Ik was al heel enthousiast over het eerste deel van ‘De zeven zussen’ maar het tweede deel vind ik nóg beter! Net als in het eerste deel, worden er twee verhalen verteld. Een verhaal in het heden (de zoektocht van Ally) en een verhaal in het verleden (het verhaal van Anna). Beide verhalen gaan over liefde en verlies en de zoektocht wie je werkelijk bent. Als een rode draad loopt ook de liefde voor muziek in beide verhaallijnen door. Ally’s verhaal verdient om gelezen te worden, af en toe heb je er een zakdoek bij nodig maar dat heb je in het echte leven ook wel eens. Vijf sterren voor dit mooie boek!

Jeannie Bertens - recensent De Perfecte Buren

Lees HIER de recensie van het 1e deel 'De zeven zussen, Maia's verhaal'



vrijdag 23 februari 2018

‘Kolja’ – Arthur Japin


Genre: historische roman
Uitgever: Arbeiderspers
ISBN: 9789029509916
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 342
Uitgave: 2017

Ik kocht een hele poos geleden ‘Kolja’, het nieuwe boek van Arthur Japin. Hij is sinds enkele jaren mijn favoriete auteur wat betreft de Nederlandse literatuur. Met mooie, literaire zinnen en prachtige teksten weet deze man mij keer op keer te boeien. Ik besloot over dit boek een recensie te schrijven want ik was benieuwd of dit nieuwe boek zijn andere kon evenaren.

Flaptekst
Kolja is acht jaar oud en doofstom als de gebroeders Modest en Pjotr Iljitsj Tsjaikovski zich over hem ontfermen. Zeventien jaar lang trekken zij met hem op. Reizend door Europa bevrijden zij de jongen uit zijn isolement. Wanneer Pjotr Iljitsj in 1893 in Sint-Petersburg overlijdt, twijfelt Kolja, inmiddels 25, direct aan de officiële doodsoorzaak, cholera. De ware toedracht wordt angstvallig verzwegen, maar stilte kent voor een dove als Kolja geen geheimen. Drie dagen - tot de staatsbegrafenis - heeft hij om de waarheid te achterhalen. Maar terwijl Sint-Petersburg gonst van de geruchten, rijst de vraag of hij de Tsjaikovski's, die hem leerden spreken, niet beter dient door nu te zwijgen.


Samenvatting van het verhaal
Pjotr Iljitsj Tsjaikovski zorgt er voor dat zijn broertje, Modest, de zorg op zich neemt voor een acht jaar oud, doofstom, jongetje. Nikolaj Konradi (Kolja). De broers zijn een geschenk uit de hemel voor hem. De jongen leert spreken en leert een plek te hebben in de wereld, net zoals elk mens.
Door een ruzie worden ze echter uit elkaar gedreven en Kolja spreekt de broers een tijd niet. Dan ontvangt hij opeens een brief van Pjotr. Deze is zo ernstig van toon dat Kolja besluit meteen naar Sint-Petersburg, de woonplaats van de broers, af te reizen. Daar aangekomen treft hij Pjotr echter overleden aan.
Hij twijfelt aan de ware doodsoorzaak. Men zegt cholera, maar Kolja heeft meteen zijn bedenkingen. Hij heeft een korte tijd om te zoeken naar de ware toedracht. Wanneer hij deze langzaam te weten komt, beseft hij echter dat hij in dit geval misschien had moeten zwijgen.

Conclusie
Zoals hierboven al vermeld ben ik een groot Japin-fan. Zijn meesterlijke manier van schrijven, van vertellen, doet mij soms letterlijk rillen van plezier. Wanneer ik weer eens een prachtig geformuleerde zin tegenkom krijg ik meteen kippenvel. (Hoe bedoel je, ik lijk op een booknerd). Ik zeg over de boeken van Arthur Japin altijd: ‘100 pagina’s inkomen, zo’n 300 pagina’s leesplezier.’ Dat ging voor dit boek niet helemaal op. In positieve zin. Dit boek was naar mijn idee anders dan de andere Japins. Het was geen 100 pagina’s inkomen, maar meteen 342 pagina’s leesplezier. Het verhaal was luchtiger dan ik gewend was. Niet zoals in ‘De zwarte met het witte hart’ (wat overigens ook een prachtig boek is). 

‘Onder het ijs’ - Ellen de Bruin



Genre: roman
Uitgever: Prometheus
ISBN:
9789044634464
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 229
Uitgave: januari 2018

Dank aan uitgeverij Prometheus voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Het is 2004. Een groep klimaatwetenschappers doet onderzoek op een schip in het Noordpoolgebied. Een van hen is Bas Fretz, een bijna-volwassen vrouw van 21 die nog met Lego speelt. Zij is mee in plaats van haar hoogleraar, Reinier, nadat die onverwacht is overleden. Ze hield net iets te veel van hem en ze zou graag weten of hij ook iets voor haar voelde, maar daar komt ze natuurlijk nooit meer achter, nu hij dood is.
Daar zit ze dan, als junior onderzoeker, op dat schip in het poolijs, tussen wildvreemde wetenschappers die elk zo hun eigen obsessies hebben. En als de expeditie dreigt te mislukken, wordt de kans steeds kleiner dat Bas er nog in slaagt om Reiniers wetenschappelijke ambities te verwezenlijken - laat staan die van zichzelf.
Onder het ijs is een originele roman over liefde en verlies, de wereld van de wetenschap en de macht en onmacht van de mens. Spannend, sprankelend en sfeervol - een romandebuut om van te smullen.


Aangezien ik gedurende mijn studie veel geleerd heb over microbiologie, klonk dit boek mij best interessant. Het verhaal zelf draait grotendeels om Bas, een studente die meegaat naar de Noordpool om onderzoek te doen naar dinoflagellaten, of zoals ze zelf zegt de “interessante dinootjes”. Vlak voordat de missie plaats zou vinden is haar begeleider en tevens geliefde overleden, waardoor zij nu meegaat op expeditie. In het begin is Bas echt nog een verlegen meisje die makkelijk over zich heen laat lopen en vanbinnen rouwt om het verlies van Reinier.

Aan het eind van de reis merk je als lezer echt dat Bas langzaam ontwikkelt naar een vrouw die verstand van zaken heeft en dit ook duidelijk uit naar de buitenwereld, zonder dat iemand anders met de eer gaat strijken. Juist deze ontwikkeling zorgt ervoor dat het boek zeer geloofwaardig overkomt. Als junior onderzoeker moet je jezelf immers nog bewijzen en belangrijk is het hierbij dat je duidelijk van je laat horen. Ook over de dinoflagellaten en de ijstijd heeft Ellen de Bruin zich goed ingelezen, waardoor ook deze delen ervoor zorgen dat het boek naast prettig leesbaar ook nog eens leerzaam is.

Een ander groot thema in het boek is de rouwperiode die Bas ondergaat. Doordat haar relatie met Reinier geheim was, merk je dat Bas haar verdriet moeilijk kan uiten en dit zorgt er weer voor dat ze als een grijs muisje aanwezig is op het schip. Het mooie aan het verhaal is dat aan het einde van de missie er ook een einde aan de rouwperiode van Bas is. Vanaf dat moment is ze niet alleen klaar om Reinier los te laten, maar begint ook haar daadwerkelijke carrière als wetenschapper.

Ondanks dat het best zware thema’s zijn die besproken worden, is “Onder het ijs” een vlot te lezen boek, met hier en daar ruimte voor humor. Deze humor zal niet voor iedereen weggelegd zijn, maar het is wel het type humor wat je onder wetenschappers kunt vinden. Daarnaast bevat het verhaal ook nog een spanningsboog doordat Bas tot de ontdekking komt dat Reinier niet alles met haar gedeeld heeft gedurende hun samenzijn.

Het geheel is dus een prettig leesbaar verhaal, met hier en daar wat humor en spanning. Toch draait het geheel vooral om rouwverwerking en uitzoeken wie je wilt zijn. Ikzelf vond het vooral erg leuk dat er wat microbiologie aan te pas kwam. Hierdoor werd het boek net wat anders dan andere verhalen met eenzelfde thema. Toch hoeft dit lezers die niet thuis zijn in aardrijkskunde of biologie er niet van te weerhouden om dit boek te lezen. Dit is namelijk heel subtiel door de rode draad heen verweven, waardoor het voor alle lezers te begrijpen is. Misschien dat de Latijnse benamingen ietwat lastig zijn om vlot door te kunnen lezen, maar toen destijds Harry Potter uitkwam kende ook niemand de spreuken.

Ik beoordeel het boek dan ook met 3.5 ster want het is een debuut van een schrijfster die zich heeft ingelezen voordat het boek gepubliceerd werd. Hierdoor is het verhaal geloofwaardig en bovendien erg boeiend. Daarnaast is het boek geen heel zware kost, maar wordt er wel degelijk een sterk verhaal neergezet.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

donderdag 22 februari 2018

Boek van de maand - In gesprek met ... Sharpe & Skaye






Wat is dé reden voor jullie om samen te gaan werken en een boek te gaan schrijven?
Joris: Melissa en ik kennen elkaar al jaren. We zagen elkaar volgens mij voor het eerst op een van de evenementen waar we stonden om onze boeken te signeren en later verscheen haar Jeremy Jago reeks bij dezelfde uitgeverij als waar mijn boeken verschenen. We wilden eens kijken of het zou lukken om samen een boek te schrijven, meer als experiment. Jaren geleden (uit mijn hoofd in 2011) hadden we al eens een opzetje gemaakt, maar dat werkte niet. We hadden niets geplot en liepen vast. Begin vorig jaar besloten we het nog eens te proberen, dit keer door wel eerst te gaan plotten. Uiteindelijk is daar dus Meedogenloos uit ontstaan.

Kenden jullie elkaars werk al? Omschrijf elkaars boeken eens vanuit je eigen perceptie?
Joris: Ik heb haar eerdere boeken gelezen, de Jeremy Jago reeks en die was geweldig. Ook heb ik In Onschuld thuis staan. 
Melissa: Ik heb van Joris zijn Eden, Gebroken geheugen en Het meisje dat vlam kon vatten gelezen. Syndroom is de volgende, die staat braaf in de kast te wachten. Daar heb ik veel zin in, het lijkt mij een geweldig verhaal!

Welke herkenbare invloeden merken we tijdens het lezen en zeggen we ‘oh dat is typisch Joris!’, of ‘Dit is een stuk van Melissa!’?
Joris: Oef. Dat is een lastige. We hebben het boek zo proberen te schrijven dat het een schrijfstijl is en het dus juist lastig is om te bepalen wie welke stukken heeft geschreven. De schrijfstijl in dit boek is dus anders dan onze vaste lezers van ons gewend zijn. Het is niet typisch J. Sharpe of Melissa Skaye. We hebben allebei zo'n verschillende schrijfstijl dat we allebei water bij de wijn hebben moeten doen om uiteindelijk tot een schrijfstijl uit te komen, maar dat ging vrij gemoedelijk en natuurlijk. Maar de stukken van India zijn voor een groot gedeelte van Melissa afkomstig. De hoofdstukken van Tim zijn in eerste instantie door mij geschreven en na ongeveer de helft van het boek (als ze bij de blokhut zijn) hebben we echt hoofdstuk voor hoofdstuk om en om geschreven. Maar goed, als de een een hoofdstuk af had, ging de ander het herschrijven dus... 
Melissa: Klopt als een bus wat Joris zegt. Suzanne en de twee jonge zusjes kwamen trouwens ook uit Joris’ pen, ik had op een gegeven moment Graham en Mary tot leven geroepen.

Voor jullie is dit de eerste keer dat jullie samen met een ander een boek schrijven. Waarom de keuze voor elkaar, hoe is dat proces gegaan? En.... is dit het begin van een nieuw Nederlands schrijfduo?
Joris: Dat is niet helemaal waar. Ik heb al eens eerder met iemand anders samengewerkt. De sci-fi/horror roman Gebroken geheugen is in samenwerking met Jos Weijmer ontstaan. Maar die samenwerking liep heel anders. Bij dat boek had ik al driekwart van het verhaal geschreven voordat Jos erbij kwam. De keuze voor elkaar ging heel organisch. We spraken elkaar regelmatig op beurzen en besloten het gewoon eens te proberen. Of dit een begin is van een Nederlands schrijfduo? Geen idee. Ik sluit niets uit. Ik zou graag nog eens een boek met Melissa schrijven, maar ga binnenkort bijvoorbeeld ook aan de slag met een andere schrijfster. Het samenwerken is mij wel bevallen, maar blijf ook gewoon boeken alleen schrijven hoor. 
Melissa: Ik sluit ook niet snel iets uit, heb genoten van onze soepele samenwerking, al ben ik voorlopig nog wel even goed zoet met VT5.

En dan ga je schrijven, vertel eens hoe dat in z’n werk gaat? -Hoe ontwikkelt het verhaal zich en wie heeft de zwaarste stem? Is dat ooit van toepassing geweest (noem een voorbeeldje) en is dat juist gunstig of ongunstig uitgepakt?
Joris: We kwamen er al snel achter dat we allebei een eigen stuk moesten hebben, een eigen personage, zodat we los van elkaar ook verder konden en niet steeds op elkaar moesten wachten. Dat ging best goed en snel. Het werd pas lastiger toen de personages bij elkaar kwamen en we hoofdstuk voor hoofdstuk moesten gaan schrijven. Geen van ons had de zwaarste stem (althans niet in mijn beleving). Het ging allemaal erg gemoedelijk. Kwamen we ergens niet over uit, dan belden we elkaar. 
Melissa: Precies, in mijn beleving is het echt zo gegaan. Dat samen bellen en plotten was ontzettend leuk. Ik heb vaak ook erg moeten lachen om opmerkingen of situaties.

Nu is dit boek klaar, hoe kijken jullie hierop terug? Borrelt er een nieuw verhaal?
Joris: Ik kijk er super op terug. Het was voor ons beide een experiment. Ik werd extra uit mijn comfortzone gehaald door een pure thriller zonder horror, fantasy of sci-fi invloeden te schrijven. Dat was meer Melissa's straatje. Maar juist die uitdaging sprak mij aan. Op dit moment borrelt er geen nieuw verhaal voor ons beide, maar wie weet wat de toekomst brengt... 
Melissa: Zoals eerder gezegd: we sluiten niets uit. Persoonlijk ben ik ook erg benieuwd hoe dit boek het gaat doen, dat moet je ook afwachten. Er zijn hoge verwachtingen, iets wat ik altijd erg griezelig vind, al zie ik het ook al compliment. Ik heb van deze samenwerking genoten en vind het geweldig dat LetterRijn er enthousiast over was.

Tot slot, geef eens een pitch waarom lezers Meedogenloos moeten gaan lezen? Wat is volgens jullie de kracht van dit boek?

Nadat hun ouders zijn vermoord, slaan de zusjes Mandy en Lisa Peeters op de vlucht. Het belastende bewijsmateriaal dat ze bij zich dragen, maakt dat ook zij moeten vrezen voor hun leven.

Vier jaar eerder verdween de toen dertienjarige Californische India Johnston spoorloos. Ze duikt buiten het zicht van haar familie op in de gedwongen prostitutie in België. Dan is er een klant die zich haar lot aantrekt.

Tim Bosman en Suzanne Meyer hebben elkaar na het verbreken van hun relatie al ruim zeven jaar niet meer gezien. Tim heeft in de journalistiek te maken met uiteenlopende zaken, waarbij hij niet altijd vrienden maakt. Als de omstandigheden Tim en Suzanne weer bij elkaar brengen, staat hun leven op het punt voorgoed te veranderen.

Melissa: De kracht zit ‘m, denk ik (Melissa) in knokken voor wat je waard bent, het inschatten van wan- of vertrouwen, je leven in de waagschaal leggen voor iemand anders. En moed. Dat zeker!

Lees HIER de recensie van 'Meedogenloos'



De winnaar die het exemplaar van 'Meedogenloos' wint is Karin Swerts-Trines. Graag je adres asap naar perfecteburen@gmail.com en het boek komt dan zo snel mogelijk jouw kant uit. Van harte proficiat !! 

woensdag 21 februari 2018

‘De kleine miezerige god’ – Esther Gerritsen


 
Genre: roman
Uitgever: De Geus
ISBN: 9789044512885
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 316
Uitgave: 2008


Esther Gerritsen is een relatief onbekende maar goede schrijfster. In 2016 schreef zij met “Broer” het Boekenweekgeschenk. Het schrijven van een pakkend kort verhaal in ongeveer honderd kleine bladzijden is allesbehalve een sinecure. Gerritsen slaagde evenwel met lof voor deze taak.
In datzelfde jaar verscheen een bundel columns van haar hand met de titel “Veilig leren lezen”. Een zeer boeiend boek dat destijds in de recensie vier heldere sterren kreeg.  

De bibliografie van Esther Gerritsen is inmiddels tamelijk omvangrijk. Ze debuteerde in 2000 met een verhalenbundel. Haar vierde boek “De kleine miezerige god” verscheen in 2008. Intussen staat de teller boven de tien.

Hoofdpersoon is Dominique Seegers, werkzaam als dramatherapeute in de Wiltzanghkliniek. Haar moeder is dementerend en woont in verzorgingshuis Sint-Aloysius. Dominique bezoekt haar en heeft duidelijk moeite met de situatie.
In het appartementengebouw waar ze woont, krijgt ze een bijzondere verhouding met haar aandacht zoekende oude onderbuurvrouw mevrouw Jovkov wier dochter Ietje in Amerika woont. Het leven van mevrouw Jovkov draait in hoofdzaak om haar hond Pasja en het volgen van de gebeurtenissen in het trappenhuis. Ze heeft weinig contact met haar dochter.
Dominique ontmoet een foeilelijke zuiplap die zanger is bij een obscuur bandje. De twee worden op slag verliefd en een stormachtige relatie volgt.
Vanaf dat moment rijgen de heftige gebeurtenissen zich aaneen. Dominique ondervindt daarbij steun van haar “kleine miezerige god”, een zelfbedachte fictieve beschermheer.

Esther Gerritsen is een begaafd styliste. Met glashelder taalgebruik zet zij in soepele schrijfstijl een mooi verhaal neer. Thema’s als dementie, bemoeizucht, vriendschap, zuivere liefde, moederliefde, zwangerschap, incasseringsvermogen en empathie zijn moeiteloos in het boek verweven.
Voor liefhebbers van een ontspannende roman die enkele onbeantwoorde vragen over het handelen van de hoofdpersoon achterlaat, is “De kleine miezerige god” een aanrader. Het boek krijgt vier sterren, die staan voor “zeer goed”. 

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

De recensie van “veilig leren lezen” is hier te lezen:  http://perfecteburenleesclub.blogspot.nl/2016/09/veilig-leren-lezen-esther-gerritsen.html


Blogtour 'Onzuiver' - Sarah Dalton -







Genre: YA
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585103
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 300
Uitgave: 14 februari 2018


Met dank aan Dutch Venture Publishing voor het recensie-exemplaar.

"Onzuiver" is het eerste deel van een dystopische YA-trilogie.

Samenvatting van het verhaal
Mina Hart is vanuit regio 10 overgeplaatst naar regio 14. Haar eerste dag op haar nieuwe school, de Sint Judasschool, begint desastreus. Ze komt binnen via de verkeerde ingang. Mina is een zogenaamde Onzuivere, zij is niet genetisch gemodificeerd. Ze blijkt per ongeluk de school via de G.E.P.-afdeling binnen te zijn gekomen en daar zijn Onzuiveren niet welkom. De kinderen die genetisch perfect zijn, de G.E.P.s, zitten in dit deel van de school.

Mina ontmoet een andere leerling die net als zij nieuw is op school: Sebastian, een G.E.P. Tot haar verbazing stelt hij zich voor en vraagt naar haar naam, wat zeer ongebruikelijk is. Onzuiveren worden namelijk gezien als minderwaardig en om in de buitenwereld het onderscheid weer te geven, dragen zij op hun kleding het symbool van de Onzuiveren: een cirkel met daarin een simpel kruis.

Mina maakt gedurende haar eerste dag op school kennis met haar klasgenootje Angela. Zij legt Mina de regels uit die op school gelden en al gauw worden ze vriendinnen. Via Angela leert Mina Daniel kennen, Angela's geadopteerde broer. Hij heeft iets over zich wat haar een gevoel van verbondenheid geeft.

Na hun eerste ontmoeting op school, zien Sebastian en Mina elkaar vaker. Hij is weliswaar een G.E.P., maar hij voelt zich niet verheven boven de Onzuiveren. Hij vindt juist dat Mina meer mens is dan hij: hij is een kloon. Zodra Mina hem ziet vergeet ze alles om zich heen en heeft ze alleen nog maar oog voor Sebastian, terwijl het verboden is. Er zijn strenge regels, die verbieden dat een G.E.P. met een onzuivere omgaat.

Maar ook de Onzuivere Daniel brengt bepaalde gevoelens bij Mina naar boven. Mina weet zich niet goed raad met deze situatie. Bij Sebastian voelt Mina zich veilig en beschermd, bij Daniel heeft ze het gevoel dat ze begrepen wordt, omdat hij ook Onzuiver is.

Mina heeft een geheim dat ze al haar hele leven bij zich draagt. Als ze Daniel beter leert kennen, komt ze erachter dat zij niet de enige is met een geheim. Mina is een meisje dat zich niet zomaar neerlegt bij het feit dat zij conform de strenge regels dient te leven die gelden voor de Onzuiveren. Al gauw lopen zaken uit de hand en moeten Mina en haar vrienden vluchten voor hun leven.

Conclusie
Het verhaal leest vanaf het eerste begin vlot en het tempo blijft hoog gedurende het hele verhaal. Mina is een nieuwe leerling op de Judasschool. Oorspronkelijk woonde ze met haar vader in regio 10 in Groot-Brittannië, maar vanwege omstandigheden is zij samen met hem overgeplaatst naar regio 14, een voor Onzuiveren harde regio, om daar een nieuwe start te maken.

dinsdag 20 februari 2018

'Wat jij niet weet' - Cecile Korevaar



Genre: young adult
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789492115423
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: december 2017

Ik wil Godijn Publishing hartelijk bedanken voor het recensie-exemplaar van dit boek.


Flaptekst

"Als twee werelden elkaar raken'

De veertienjarige Tess verhuist onverwachts met haar ouders naar Kenia. Ze belandt er tussen de inheemse Samburu-stam en moet noodgedwongen een nieuw leven opbouwen. Ze spreekt de taal niet, begrijpt niets van de cultuur en mist haar vriendinnen. Al snel blijkt dat er achter de ware reden van de verhuizing een groot geheim schuilgaat. Dit geheim zet haar leven nog verder op zijn kop, maar geeft ook antwoord op vragen. Dan gebeurt er iets afschuwelijks. Wordt haar leven ooit weer hoe het was?
In "Wat jij niet weet' gaat Cecile Korevaar geen enkele confrontatie met de werkelijkheid uit de weg. Ze laat zien wat de gevolgen zijn van eeuwenoude tradities en hoe diep deze verweven kunnen zitten in een cultuur. Hoe verbind je je als tiener aan een wereld die zo anders is dan je gewend bent?

Samenvatting van het verhaal
Tess verhuist met haar vader en moeder naar Kenia. Hier kan ze niet goed aarden. Ze is een beetje een loner op school en Kenia vindt ze maar niets. Wanneer haar vader haar een groot geheim vertelt, de echte reden van de verhuizing naar Kenia, ligt haar leven even op de kop. Ze maakt toch vrienden. Ze leert meer over de Samburu-stam en hoort over hen verschrikkelijke verhalen. Wanneer een van haar beste vriendinnen, lid van de Samburu-stam, wordt vermist, aarzelt ze dan ook niet om haar hulp te bieden.

Conclusie
In ‘Wat jij niet weet’ schetst Cecile Korevaar een rauw en eerlijk beeld van Kenia. Destijds, na de lancering van de eerdere editie van boek10, recenseerde ik op mijn eigen blog het boek ‘Verkapt’. Dit boek heeft een boodschap. Zo ook ‘Wat jij niet weet’. Zoals dat op de lancering werd genoemd: ‘deze auteurs schrijven met een boodschap.’ Ik krijg altijd wel een beetje een kippenvelletje van zulke boeken. Heerlijk. 

‘Wat jij niet weet’ is een echte Young Adult. Leest ook zo. Het boek ziet er dik uit, maar je bent binnen no-time door de 255 pagina’s heen. Hier en daar twijfelde ik even. Soms stelde Tess vragen en dacht ik: ‘dat leren kinderen volgens mij al in de eerste klas van het voortgezet onderwijs.’ Hierdoor kreeg ik soms een beetje het gevoel dat Cecile ons teveel informatie wil geven. Zoals de uitleg van erosie. Niet nodig. Uiteraard mag je vertellen dat die bomen zo geplant zijn om erosie te voorkomen. Maar erosie zelf hoef je niet uit te leggen. De meeste lezers weten dit immers al. En zo niet, dan ben ik het type dat zegt: ‘Vroeger las ik altijd gewoon. Uit de context haalde ik de betekenis en desnoods raadpleegde ik een woordenboek.’

Ook vond ik zo nu en dan de gevoelens van de personages een beetje plat. Het geheim dat onthuld werd is best een big issue. Je merkt ook wel dat het gezin er last van heeft. Dit is echter al vrij snel weer over. Spanning zit er zeker ook in al is het absoluut geen thriller.

‘Wat jij niet weet’ is een heerlijke Young Adult voor iedereen die even achterover wil leunen met een boek, maar die toch ook een serieuze boodschap wil horen. Cecile, zie en lees ik je nog eens? 3 sterren voor ‘Wat jij niet weet’.

Marc-Jan van Dam - recensent De Perfecte Buren

maandag 19 februari 2018

'Witter Zwart' van Johan van den Ende gaat de radio op !







Johan van den Ende - Winnaar van De Goudenletterveter 2017 in het genre debuut - gaat de radio op met 'Witter zwart'. Je leest er alles over door op de link te klikken.


Van 5 tot 19 maart is, ook tijdens De Boekenweek, de radiospot van Witter Zwart vijf keer per dag te horen op de radiozenders Radio.NL, Radio Decibel en Arrow Classic Rock. 


En wisten jullie dat volgende week 700 boekhandelaren de naam De Gouden Lettervreter te lezen krijgen in de mailing die vooraf gaat aan de commercial. Als dat niet leuk is! We gaan ervoor om deze publieksprijs zo breed mogelijk onder de aandacht te brengen, zowel in Nederland als in Vlaanderen.









Lees HIER de recensie van 'Witter zwart'
Lees HIER het interview met Johan van den Ende



In gesprek met ... Garvin Pouw




Ik (Marc-Jan) sprak na de boeklancering van boek10 op 9 december 2017 eveneens Garvin Pouw en stelde hem enkele vragen voor De Perfecte Buren.

Hoe zou je jezelf in het kort omschrijven?
Een gedreven, gedisciplineerd fantasyschrijver. Een romanticus die het schrijven gebruikt om de dagelijkse werkelijkheid te ontvluchten en die graag wegdroomt in een andere wereld met andere mogelijkheden.

Wat kunnen we, kort samengevat, in je boek lezen?
In ‘Schaduwkoningin’ volg je een klopjacht op twee nimfen door een betoverd woud, waarbij het middel van hun redding langzaamaan hun lot in zijn greep neemt. Dit alles neemt plaats in het heetst van een epische strijd tussen lichte en duistere krachten, waarin twijfel, moed, beheksing en doorzettingsvermogen nodig zijn om het hoofd boven water te houden. Het is een droomtocht door een nachtmerriewereld.

Heb je altijd al geschreven? En wat is je grootste motivatie om te (blijven) schrijven?
Ik ben gaan schrijven omstreeks mijn zestiende, tot die tijd maakte ik lange stripverhalen, maar het schrijven is met mij van het tekenen weggelopen. Mijn motivatie tot schrijven komt vooral voort uit mijn behoefte om in een andere wereld te vertoeven. Ik heb ooit mezelf beloofd de verhalen van Valtada zover mogelijk op te schrijven en zie dat (los van publicatie) als mijn levensdoel.

Heb je het verhaal gebaseerd op een bepaalde omgeving of is het pure fantasie?
Pure fantasie. Ik ga niet zeggen dat ik me nergens door laat inspireren, maar het Valta gebied, waar ‘Schaduwkoningin’ zich in af speelt, heb ik in mijn hoofd vormgegeven en niet geïmporteerd uit de realiteit of de fictie van iemand anders. Ik zie soms een mooi plaatje in een film of schilderij en kruip daar dan als het ware ‘in’, maar het leeuwendeel van de beelden roep ik in mijzelf op. Muziek is daarbij vaak wel een muze.

Op de site van Godijn staat dat Schaduwkoningin ook elementen bevat van een psychologische thriller. Heb je de intentie om ooit een losstaande thriller te schrijven of blijf je bij fantasy?
Ik heb geen enkele behoefte om iets anders te schrijven dan wat ik schrijf. Verhalen uit de werkelijke wereld boeien mij niet.

Vond je het lastig om de wereld en het verhaal dat in je hoofd zat op papier te krijgen? Waarom wel of niet?
Hier heb ik eerlijk waar nog nooit moeite mee gehad. Mijn enige obstakel bij schrijven is het vrij maken van tijd ervoor. Een plan komt in een flits in mij op, maar wanneer ik ga schrijven werkt het proces vooral organisch. Het verhaal groeit rondom een vastgelegd skelet, maar het vlees en de organen maken min of meer zichzelf. Het hele proces van schrijven is voor mij vooral een beleving, iets dat mij verrast, in de problemen brengt en uitdaagt om oplossingen te vinden, maar alles schuift altijd vloeiend op zijn plaats. Ik heb in schrijven alleen maar plezier.

Komen er meer boeken die zich afspelen in dit gebied? In de Valta?  
Hier moet ik even een onderscheid maken tussen Valtada, de wereld waarin dit verhaal afspeelt en de Valta, de benaming van de streek/het woud. Al mijn tot nu toe vastgelegde manuscripten spelen zich af op de wereld Valtada en dat gaat nooit veranderen. ‘Schaduwkoningin’ is echter mijn eerste boek in het sprookjeswoud van de Valta, maar ook voor dat boek staan hier vervolgen op de plank. Ik ben op dit moment druk bezig om andere manuscripten klaar te stomen voor publicatie, maar welk Valtada-verhaal het eerstvolgende zal zijn en waar op Valtada het zich af gaat spelen? Dat houd ik nog even onder de pet.

Marc-Jan Van Dam voor De Perfecte Buren

Lees HIER de recensie van de leesclub 'Schaduwkoningin' van Garvin Pouw

‘Wat het hart verwoest’ - John Boyne


 
Genre: roman
Uitgever: Meulenhoff
ISBN: 978-90-290-9232-6
Uitvoering: paperback met flappen
Aantal pagina’s: 608
Uitgave: oktober 2017

Met dank aan uitgeverij Meulenhoff voor dit recensie-exemplaar.





“Ik merkte dat ik zwanger was. En in die tijd bestond er op het platteland geen grotere schande. Ik wist niet wat ik moest doen of wie ik in vertrouwen moest nemen en uiteindelijk kwam mijn moeder erachter en zij vertelde het mijn vader en die vertelde het de priester en de volgende dag stond die smeerlap op de preekstoel van de Onze-Lieve-Vrouwe der Zee, en maakte me ten overstaan van mijn familie en al onze buren uit voor hoer.”

1945 - Catherine Goggin, zestien jaar oud, is ongewenst zwanger. Ze wordt op het matje geroepen in een bomvolle kerk door de priester. Ze wordt vernederd en hij sleurt haar de kerk en het dorp uit. Ze neemt nog diezelfde morgen een bus naar Dublin en daar ontmoet ze een zekere Séan die bij zijn vriend Jack gaat wonen. Catherine is op dat moment vijf maanden zwanger en ze staat er nu helemaal alleen voor. Maar ze weet wat ze wil en ze heeft een plan. Dankzij Séan kan ze mee naar het huis van Jack zodat ze toch een onderdak heeft.

Cyril Avery is zeven jaar oud en is geadopteerd door Charles en Maude Avery. Het zijn welgestelde mensen maar ze zijn heel excentriek! Zijn pleegmoeder is een schrijfster en zit ganse dagen in haar werkkamer. Waarom ze hem hadden geadopteerd was voor hem een raadsel, aangezien ze geen enkele belangstelling hadden in zijn welzijn. Ze waren niet onaardig tegen hem maar van liefde of genegenheid was geen enkele sprake. Hij is geen echte Avery en hij zal als volwassene ook niet financieel ondersteund worden als een echte Avery! Hij wordt echter als een volwassene behandeld en niet als een kind en zodoende wordt hij op een heel onconventionele manier opgevoed. Cyril stotterde heel erg maar het stotteren stopt op de dag dat hij Julian Woodbead bij hem thuis ontmoet. Hij is meteen gefascineerd door deze jongen.

Cyril is nu veertien jaar oud en zit als interne leerling in het Belvedere College. Daar ontmoet hij na zeven jaar weer Julian die met hem een duo-kamer zal delen. Julian is op alle gebied heel volwassen voor zijn leeftijd en Cyril is dan ook met momenten heel geschokt door zijn uitlatingen. Julian is heel grof gebekt en heeft een opinie over alles, zelfs over seks. Maar Cyril heeft een enorme bewondering voor hem en weet al sinds zijn zevende dat hij verliefd is op Julian. Hij weet gewoon dat hij anders is dan andere jongens. Door de jaren heen blijven ze heel close totdat er iets gebeurt en hij op achtentwintigjarige leeftijd Ierland moet ontvluchten. Zal Cyril ooit Julian nog terug zien? En wat voor een leven zal hij in Amsterdam kunnen leiden? 

Conclusie
John Boyne heeft een prachtig verhaal geschreven over het leven van Cyril die homoseksueel is en die opgroeit in het strenge katholieke Ierland en ook de hypocrisie die het met zich meebrengt. Hij schetst een beeld hoe het was om als homo door het leven te moeten gaan en wat daar de gevolgen van waren.

Het boek bestaat uit drie delen en de hoofdstukken hebben telkens een interval van zeven jaren; op die manier kom je te weten hoe Cyrils leven ondertussen is gevorderd en ook hoe de mensen tegen homo’s aankeken. Dit is het belangrijkste dat de auteur wou schetsen. Er zitten heel deprimerende stukken tussen die echt walgelijk zijn, maar dat onderstreept juist hoe de mensen erover dachten. Woorden zoals “nichten, vuile ringpoot of vieze flikker” komen dan ook veel voor in dit boek. Het geeft ook een beeld weer hoe homo’s moesten leven, hoe zij gebukt moesten gaan onder dit alles en vooral hoe ze het geheim moesten houden. Ze werden bestempeld als “geestelijk onevenwichtig”. Er wordt niets weggelaten in dit boek, ook het ‘aids’ thema komt aan bod. Hier ook wordt er weer verwezen dat dit een “nichtenziekte” is.

Er zijn verschillende verhaallijnen in dit boek en Boyne heeft sterke personages neergezet. Een voor een hebben ze een gemeenschappelijke noemer met Cyril. Sommige dialogen en scènes zijn deprimerend, ontroerend en ook heel grappig. Door zijn gevoel voor humor heeft de auteur een perfecte balans gevonden om dit verhaal neer te pennen. Bij één bepaalde scène heb ik mij dan ook een kriek gelachen ondanks dat het erg was. Ik heb heel vaak met een brede glimlach het boek gelezen maar ook met een traan.

Ondanks dat dit boek een dikke pil van 600 bladzijden is, heb ik van elke pagina genoten. Als lezer volg je Cyril vanuit Ierland naar Amsterdam en New York om dan weer terug te keren naar zijn geboorteland. Een Ierland dat door de jaren heen toleranter is geworden en de homogemeenschap heeft geaccepteerd. In dit boek zitten vele aspecten: liefde, geheimdoenerij, agressie, begeerte en acceptatie. Je wilt gewoon niet dat dit verhaal eindigt. Het heeft me heel diep ontroerd en dit boek zal me nog lang bijblijven. 5 fonkelende sterren!!

Nancy – Team De Perfecte Buren