woensdag 31 januari 2018

'Ontmoeting' - Ria Hanssens



Als afsluiter van de poëzieweek een mooi gedicht van een Vlaams poëtisch kunstenares - Ria Hanssens









Ontmoeting

Voor Dirk

 Je bent nu slechts een beeld
 een stilleven ingelijst met woorden
 die ik tot leven wek als de avond valt
 wanneer eenzaamheid mij de wijn aanbiedt
 en winterverdriet laat vergeten.

Wie zal ik zijn
wanneer ik naar je toekom
 en jij de woorden laat spreken,
 zal ik uit mijn kader breken en smelten?

© Hanssens Ria


‘Vind mij’ – J.S. Monroe


Genre: thriller
Uitgeverij: Cargo
ISBN: 9789023467106
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 352
Uitgave: oktober 2017

Dank aan Cargo voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Verpletterd door het verdriet en de eenzaamheid die het verlies van Rosa met zich meebrengt, gaat het niet goed met Jar. Het is vijf jaar geleden maar nog steeds ziet hij Rosa geregeld heel levendig voor zich. Experts noemen het rouwhallicunaties maar Jar is overtuigd dat Rosa nog leeft, dat moet haast wel. Het verhaal van haar zelfmoord klopt voor zijn gevoel niet. Het feit dat haar lichaam nooit is gevonden zit hem ook niet lekker. Jar is geobsedeerd. Hij ziet haar op straat, in de metro. Wanneer hij haar roept reageert ze echter niet. Rosa is zijn grote liefde, zoveel is zeker. De therapie die hij volgt om zijn verdriet te verwerken heeft een averechts effect. Hij blijft Rosa zien en dat bezorgt hem een opgejaagd gevoel. Want als hij Rosa niet ziet, dan is hij zijn verstand aan het verliezen, toch? Dan krijgt hij een berichtje, van Rosa.

Spannend, verwarrend en toch ook wel wat complex. “Vind mij” is een thriller die een aantal zeer diverse verhaallijnen met elkaar verwerkt. Het zware studentenleven, frustratie, geheimen, familiedrama’s, je grote liefde en depressies. Het gegeven dat Rosa depressief is nadat haar vader is overleden geeft haar een heel menselijke uitstraling, de vraag waarom ze zelfmoord zou plegen is dan wellicht wat té zwaarmoedig maar het kan wel. De aannemelijkheid is er dus en dat wordt bevestigd door het dagboek van Rosa. De reden waarom Jar zo twijfelt aan dit alles wordt ook gevoed door de tante van Rosa, die op de een of andere manier ook niet gelooft dat haar nichtje dat heeft gedaan. Maar waar is ze dan gebleven?

Blogtour 'De komst van de Koning - De gave van de Selkie 3' - Mara Li




‘De komst van de Koning - De Gave van de Selkie 3’ – Mara Li

Genre: YA
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN:9789492585127
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 340
Uitgave: 31 januari 2018

Met dank aan Dutch Venture Publishing voor het recensie-exemplaar.

Samenvatting van het verhaal
Terwijl Nimue op het eiland Avalon verblijft krijgt ze bezoek van een mythisch wezen dat de eerste Witte Profeet heeft grootgebracht. Deze witte wolvin wil dat Nimue zich houdt aan de afspraak die ze heeft gemaakt met de wezens uit de andere wereld betreffende de komst van een nieuwe profeet. Arthur is nog steeds in een coma, zijn geest bevindt zich in de andere wereld, de wereld waar de witte wolvin vandaan komt. Nimue besluit te vluchten van het eiland om uit de greep te komen van de wezens uit de andere wereld en probeert op die manier onder de belofte uit te komen, ze gaat op zoek naar Wolf en haar vrienden.

Als ze aan land komt, merkt ze dat er gedurende haar afwezigheid iets veranderd is in Centraal-Europa. Ze merkt het aan het gedrag van de mensen om zich heen in de havenstad. Het geeft haar een onrustig gevoel. Nimue komt erachter dat gedurende haar verblijf op het eiland de Zwarte Plaag zich wederom door Centraal-Europa heeft verspreid. Er zijn duizenden vluchtelingen en de steden hebben barricades opgeworpen om deze vluchtelingen tegen te houden in een poging om op die manier de Zwarte Plaag tegen te houden.
Nimue moet een manier zien te vinden om door de barricades heen te breken als ze Wolf wil bereiken. Het lukt haar en na een barre tocht komt ze terecht in haar geboortedorp Gwennec. Ook daar worden honderden vluchtelingen opgevangen. 

Nimue wordt ermee geconfronteerd dat het leven steeds grimmiger wordt en dat de Zwarte Plaag een steeds groter gevaar gaat vormen. Terwijl Nimue bezig is om haar wereld te beschermen tegen de duisternis, is Arthur in de geestenwereld bezig met de zoektocht naar de Visserskoning, om zo de geestenwereld, die langzamerhand in elkaar stort, te kunnen helpen.

Conclusie
Het verhaal heeft mij vanaf het allereerste deel gepakt. Maar vooral dit derde heeft grote indruk gemaakt. Het verhaal leest heerlijk. Het is wederom spannend, intrigerend en mysterieus. In dit derde deel ontmoet je, naast enkele nieuwe personages, vele andere uit de twee vorige delen. Je komt te weten hoe het hen is vergaan tijdens Nimue's verblijf op het eiland Avalon.

Mara Li heeft zich met dit deel weten te overtreffen. Het taalgebruik is prachtig, het verhaal leest bijna hypnotiserend. De personages zijn uitstekend neergezet, vooral Nimue met wie je meeleeft tijdens haar belevenissen.

De Twee Werelden zijn op een mooie manier weergegeven door de schrijfster. De verhaallijn van Arthur in de geestenwereld wordt op een bijzondere manier verteld. Mara Li heeft een intrigerende wijze de elementen uit de legende van Koning Arthur en de zoektocht naar de heilige Graal verweven in deze serie. Steeds meer elementen uit de bekende legende van Koning Arthur komen op een bijzondere manier naar voren in dit boek en vormen samen steeds meer een geheel met het verhaal van Arthur en Nimue. Als je bekend bent met de legende van Arthur besef je eigenlijk pas goed wat een bewonderingswaardig verhaal Mara Li met deze trilogie heeft neergezet. Alle belangrijke elementen zoals Avalon, Mordred, het zwaard Excalibur, Arthur, Nimue, Lancelot en nog veel meer komen terug in dit prachtige verhaal dat helaas ten einde komt met dit derde deel.

Het is een absoluut prachtige serie geworden "De Gave van de Selkie”, met dit derde deel "De komst van de koning" als een passend en waardig einde. Ik geef "De komst van de Koning" graag 5 welverdiende sterren.

Jeanine Feunekes-Both – recensent De Perfecte Buren

Lees HIER De gave van de Selkie deel 1 - 'Stem van de zee'
Lees HIER  De gave van de Selkie deel 2 - 'De roep van Avalon'









dinsdag 30 januari 2018

WIN WIN ... Onze eerst Poëzie-winactie!!





Win Win Win

Onze eerst Poëzie-winactie!!

Inmiddels hebben jullie Jeroen Kraakman een beetje beter leren kennen en de recensie gelezen ‘Als de dichter zingt’.
Van uitgeverij Godijn Publishing mogen wij één exemplaar van deze bundel verloten onder jullie, onze trouwe volgers. Hou jij van poëzie of een mooi gedicht waag dan zeker een kans.
Wat moet je doen om deze bundel in je bezit te krijgen? Heel simpel.
In de recensie las je dat Marc-Jan schreef over ‘treurende bomen’ en dat hij dacht dat dit misschien ging om regen dat van de bladeren afdrupte. Hij noemde het beeldspraak.
Maar waar denk jij aan bij ‘treurende bomen’?
Vertel het ons onder dit bericht in onze BESLOTEN Facebookgroep.
Let op: enkel door in onze besloten groep te reageren ding je mee naar deze gedichtenbundel.
Nog geen lid? Dat regel je in een KLIK :-)
Deze actie loopt 1 februari middernacht en de winnaar wordt de dag erna bekend gemaakt.
Succes en ben je nog niet helemaal warm gedraaid?
Lees dan dit bijzondere gedicht uit de bundel:



‘Trouwdag
Op mijn trouwdag
Klonk slechts een bel
Getuigen waren er niet
Maar jij was er wel
Op mijn trouwdag
De wind was tegen
De hemel schonk
Niets dan regen
Mijn eerste nacht
Eindelijk van jou
Je beloofde mij
Eindeloze trouw
Toen de klok sloeg
In mijn eerste nacht
Scheurde mijn jurk
Heb jij mij verkracht
De eerste ochtend
Wakker naast jou
Bloederige lakens
bont en blauw
Die eerste ochtend
Kon ik niet meer terug
Van schrik stak ik
Een mes in je rug’





‘Als de dichter zingt’ - Jeroen Kraakman


Genre: poëzie
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789492115447
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 100
Uitgave: december 2017
Met dank aan uitgeverij Godijn Publishing
We mochten van Godijn Publishing de reis maken door het leven van dichter Jeroen Kraakman. We kregen zijn dichtbundel ter recensie en deze vermeldde:
‘Gedichten over dromen, wensen en verlangens. Over dieren groot en klein. Over vergankelijkheid en eeuwigheid. Maar ook over tuinmannen en wereldkampioenen.’



Geen paniek Er is tijd genoeg
Het moment komt Niet laat, dan vroeg

Conclusie
100 pagina’s aan gedichten. Kort en lang. Ik mocht ze lezen en heb mij erg verheugd over wat ik las. De poëzie varieert in deze bundel van vorm en dat is goed, ontlokt ons anders te denken, veroorzaakt een storm.
Beeldspraak, daar houd ik van. En Jeroen duidelijk ook. Bomen die treuren is goed gevonden. Is dat regen die van de bladeren drupt?
Somber stelde mij het feit, dat hier en daar de diepgang mist. Dat soms een gedicht een versje bleek te zijn. Heeft Kraakman ons dan niets te zeggen? Dat ook weer wel. Want sommige gedichten sleuren ons de diepte in en wortelen zich in ons hoofd.
Fantasierijk zijn de stukken wel, origineel wat minder sterk. Op sommige plekken waren de gedichten wat te weinig geolied en liep het stroef. Maar was dat de bedoeling? Ik weet niet wat de dichter dacht, misschien zijn laatste troef?  3 sterren voor de zingende dichter.
Marc-Jan van Dam - recensent De Perfecte Buren






Poëzieweek 2018!! In gesprek met ... Jeroen Kraakman






Ja, eindelijk is het zover! Onze eigen poëziepagina!
Hier kun je van alles vinden wat maar iets met poëzie te maken heeft. Denk daarbij aan recensies, gedichten van bekende en minder bekende dichters, blogs, interviews en nog veel meer.
Onze recensent Marc-Jan bijt de spits af en heeft een tof interview gehad met Jeroen Kraakman, auteur/dichter van ‘Als de dichter zingt’ En we zouden De Perfecte Buren niet zijn als we niet net dat ietsje meer hadden voor jullie, onze leden.
Hou ons vandaag zeker in het oog, want deze middag verschijnt de recensie van Marc-Jan met betrekking tot deze bundel. Tip: lees deze aandachtig door, want vanavond volgt een winactie waarbij je het boek zomaar kunt winnen - uiteraard met dank aan de Uitgeverij Godijn!
Op de boeklancering van Boek10 sprak Marc-Jan met dichter Jeroen Kraakman. Het uitgebreide interview kun je hieronder lezen:

Hoe zou je jezelf in het kort omschrijven? 
Een dromer.  Ik neem heel veel op van wat er om mij heen gebeurt en maak hier in mijn hoofd mijn eigen verhalen van. Ik ben gevoelig en creatief. Loop vaak over van ideeën en hou van verhalen vertellen. Ik zocht jarenlang mijn eigen plek in de wereld en denk deze als schrijver gevonden te hebben.


Had je een specifiek doel voor ogen met het schrijven van deze bundel?
Nee. Toen Godijn en ik spraken over het uitbrengen van een dichtbundel had ik slechts een grote berg gedichten. Hieruit ben ik gaan selecteren en ondertussen schreef ik nog steeds nieuwe gedichten. Ik heb wel geprobeerd verschillende stijlen en onderwerpen te combineren. Verder heb ik vooral mijn gevoel gevolgd. Een gedicht als ‘Niet waardeloos’ werd mij van verschillende kanten afgeraden, maar ik ben er zelf erg blij mee dat dit erin staat en misschien is het wel het meest duidelijke gedicht in de bundel.
Wat kunnen we, kort samengevat, in je boek lezen?
Mijn boek is een gedichtenbundel. Gedichten over mijzelf, mijn liefde, mijn angsten. Maar ook over de wereld om ons heen, groot en klein. Over vogeltjes en herfstbladeren, wereldkampioenen en tuinmannen.
Heb je altijd al geschreven? En wat is je grootste motivatie om te (blijven) schrijven? 
Schrijven is bij mij begonnen met de komst van het internet. Als tiener gooide ik mijn gedachten, al dan niet in dichtvorm, op het wereldwijde web. In 2007 (op mijn 27e) begon ik mijn eigen weblog, ik verzamelde er leuke spelletjes en filmpjes en schreef korte stukjes over mijn leven. Uiteindelijk stopte ik met het verzamelen van wat anderen hadden gemaakt en gebruikte ik mijn blog nog slechts om mijn eigen verhalen en gedichten te delen. Ik schrijf omdat het moet. Mijn hoofd is, mede door het opslaan van de vele indrukken om mij heen, nogal chaotisch. Ik schrijf om dingen kwijt te raken. Zowel mijn gedachten als de goede ideeën die ik graag uit wil werken. Als ik langer dan een week niet schrijf, word ik onrustig. Dan loopt mijn hoofd over. Schrijven brengt rust en overzicht.
Proza (je stond eerder in verhalenbundels) of poëzie en waarom?
Poëzie! Poëzie maakt het mogelijk om de grootste verhalen in het klein te vertellen. Met weinig woorden heel veel doen. Dat is fantastisch om te doen, maar ook moeilijk. Een mooi gedicht raakt. Veel sneller en dieper dan een mooi verhaal.
Is dit anders dan in je prozawerken? 
Ja. Een goed verhaal vertellen betekent jezelf ondergeschikt maken aan het verhaal. Het basisidee van een verhaal komt van binnen, maar als ik het eenmaal ga schrijven, ben ik nog ‘slechts’ de verteller.
Op de site van Uitgeverij Godijn staat: ‘Hij vertelt met weinig woorden, laat veel over aan de interpretatie van de lezer.’ Is dit wat gedichten voor jou zijn, de lezer die er zelf betekenis aan geeft?
Ik vind het een mooi idee dat een lezer een eigen betekenis aan mijn woorden kan geven. Dan is wat ik schrijf minder statisch, open voor de bewegingen van de interpretatie. Desgevraagd zal ik altijd mijn eigen gedachtegang vertellen bij een gedicht. Ik merk nu al dat men de bundel anders interpreteert dan ik en dat doet mij deugd en dit brengt mij weer tot nieuwe inzichten.
Wat zien wij van Jeroen terug in je gedichten?
Heel veel. Bijna alles wat ik schrijf komt direct uit mijn ziel. Zelfs twee totaal tegenstrijdige gedichten (als deze er zouden zijn) zijn beide heel erg Jeroen. Zij zullen dan de uiteinden van het spectrum vertegenwoordigen zoals dat in mijn hoofd uitwaaiert naar beide kanten.  
In een interview las ik dat je bezig bent aan een roman. Beperk je jezelf tot de romans of komen er eventueel ook andere genres bovendrijven?
Qua schrijven zie ik weinig beperkingen, mede door de vele ideeën die ik heb. Ook een kinderboek lijkt mij geweldig om te schrijven. Ik merk dat de grenzen steeds meer vervagen, zowel qua uitingen als wensen van binnenuit. Ik wil ook tekenen en schilderen. Nu ik enkele malen gedichten heb voorgedragen, merk ik dat een jeugddroom om als zanger op het podium te staan ook weer terugkomt. The sky is the limit :)
Jeroen, dank je wel voor dit leuke interview. Leuk om je op die manier een beetje beter te leren kennen.
Succes met alles wat je nog van plan bent te gaan doen in de toekomst. We zullen het zien.


Marc-Jan - recensent De Perfecte Buren







maandag 29 januari 2018

WINACTIE ‘Weet je nog’ - Virginie Grimaldi




WINNEN !

We blijven uitdelen bij ‘De Perfecte Buren’, want dankzij Xander Uitgevers mogen we een exemplaar van ‘Weet je nog’ van Virginie Grimaldi weggeven.

Jeannie & Karin lazen deze roman en hun duo-recensie staat - sinds deze middag - online.

Als je die leest zul je merken dat ze allebei dezelfde quote aanhalen. Gezien?

Wat moet je doen?

‘Weet je nog’ - Virginie Grimaldi

Genre: roman
Uitgeverij: Xander Uitgevers
ISBN: 9789401607889
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 316
Verschijningsdatum: december 2017

Duo-recensie door Jeannie en Karin - beiden DPB.

Met dank aan Xander Uitgevers voor deze recensie-exemplaren.



Karin: Als vijfendertigjarige gaat Pauline - samen met haar zoontje Jules van vier - terug bij haar ouders wonen. Ben, haar echtgenoot, heeft haar verlaten. Hij houdt niet meer van haar. Hier kan Pauline zich niet bij neerleggen. Dat kan niet. Ze waren een droomkoppel. Sinds dan leeft ze op automatische piloot, haar werk lijdt eronder en haar ouders kunnen niets goed doen. Ben vraagt co-ouderschap voor Jules en langzaamaan beseft Pauline dat het 'echt' is, Ben wil scheiden. Ze besluit Ben brieven te sturen, elke dag een. Brieven met herinneringen. Haar herinneringen. Over hun ontmoeting, hun huwelijk, de geboorte van Jules,........ Op die manier wil ze Ben laten zien dat ze samen horen. Dat ze al zoveel samen hebben meegemaakt en dat je daar niet zomaar een punt achter kunt zetten.

‘Ontwakende goden’ – Sylvain Neuvel

 
Genre: speculatieve thriller
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN:9789045214054
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's:256
Uitgave: november 2017

Met dank aan Karakter Uitgevers B.V. voor het recensie-exemplaar.

Samenvatting van het verhaal
Negen jaar na de vondst van de eerste robot verschijnt er in hartje Londen uit het niets een tweede robot. De gewone bevolking is minder ongerust dan men normaalgesproken zou zijn bij zo een gebeurtenis. Dit komt omdat ze inmiddels weten van het bestaan van de eerste robot, Themis, en vanwege ECD - de planetaire verdedigingstak met de robot Themis als belangrijkste wapen die negen jaar geleden is opgericht na de vondst van deze robot. De nieuwe robot lijkt sprekend op Themis, het enige verschil is dat deze robot gemaakt is naar het evenbeeld van een man. De robot verscheen volgens ooggetuigen schijnbaar plotseling uit het niets. Niemand weet waar deze robot vandaan komt en wie hem heeft gestuurd. De robot heeft zich sinds zijn verschijning nog niet verroerd.

Ondertussen verzamelt zich een enorme militaire macht in Londen. De enorme troepenmacht wordt ingezet on de burgers te beschermen en de soldaten hebben de taak om naar schatting vierhonderdduizend burgers te evacueren. Het geheel is live te volgen en de hele wereld zit gekluisterd aan de televisie.
Andere landen noemen het initiatief een onverantwoorde actie, ondanks de bevestiging van de Britten dat ze niet zonder aanleiding in actie zullen komen. De boodschap die de Britten hiermee sturen is dat ze vinden dat de robot lang genoeg in Londen is geweest. De reactie van de robot op deze ontwikkeling is dermate plotseling en allesvernietigend, dat er complete paniek uitbreekt. Het EDC laat het er niet bij zitten en stuurt Themis, bestuurd door kapitein Kara Resnik en Vincent Couture, naar Londen en ze weten de vijand te vernietigen. Dit stelt hen in staat de tweede robot, waarvan de bemanning is omgekomen, te bestuderen en meer kennis op te doen. Helaas is blijdschap van korte duur als er meer buitenaardse robots verschijnen in dichtbevolkte steden en de mensheid zijn vernietiging tegemoetziet. Niemand weet wat hun drijfveer is. Ondertussen probeert het EDC met alle macht om een oplossing te vinden om de vijand te kunnen vernietigen.

  
Conclusie
"Ontwakende goden" heeft net als deel een van de serie "Slapende reuzen" dezelfde schrijfstijl. Je leest het verhaal door middel van bestanden, audiodagboeken, opgenomen gesprekken/interviews etc. Gezamenlijk vormen ze het verhaal van "Ontwakende goden". Het blijft, net als bij het eerste deel, een intrigerende manier om het verhaal te lezen.

zondag 28 januari 2018

De winnaars van onze publieksprijs zijn bekend!


Na Sinterklaas werd aan onze lezers gevraagd boeken te nomineren waarvan zij vonden dat ze kans moesten maken op onze eerste editie van onze eigen publieksprijs. Geen vakjury, geen groep recensenten, nee....de lezers kregen van De Perfecte Buren het woord en dat hebben we geweten ook!
Ook deden wij een oproep om een mooie naam te bedenken voor deze prijs. Er werd op beide oproepen massaal gereageerd en de (boek)titels vlogen om ons de oren. In acht genres werden boeken van Nederlandse en Belgische bodem voorgedragen en zo ontstond er een indrukwekkende longlist. Door te stemmen ontstond er per genre automatisch een shortlist met ieder vijf titels. Deze veertig! titels maakten allemaal kans om te winnen, hun lot lag in handen van de lezers. Gelukkig werd nu ook weer enthousiast gestemd op onze oproepen en onze openbare frontpage mocht maar liefst op meer dan 85.000 views rekenen in deze stemperiode! Voor een eerste versie van onze pilot een gigantisch succes natuurlijk. 
Tot en met 21 januari was het mogelijk om te stemmen, de stembussen gingen virtueel op slot en het tellen van de vele reacties kon beginnen. 

De keuze voor de naam voor deze prijs viel op 

'De Gouden Lettervreter'.  

Per genre kun je zien wie de winnaar is geworden en waar de overige genomineerden zijn geëindigd. In sommige gevallen scheelde het maar twee stemmen, heel spannend dus! 
Wij kijken terug op een mooie pilot en gaan hier, gezien de vele hartverwarmende en opbouwende reacties, zeker mee door! 
Het vertrouwen in De Perfecte Buren door auteurs en uitgeverijen maar vooral ook van de lezers ervaren wij als een groot compliment! Dank jullie wel. 


En nu, genoeg gekletst...... het is tijd voor de uitslag!!!



Categorie: Debuut


1e plek = 'Witter zwart'- Johan van den Ende - Uitgeverij Qualibri
2e plek = 'Tamar' - Monique Hoolt - Futuro Uitgevers
3e plek = 'Vrouwe van Myrdin'- Cathinca van Sprundel
4e plek = 'Een nieuw begin' - Angelique Haak - De Crime Compagnie
5e plek = 'Ik kan er nét niet bij'- Sander Verheijen - HarperCollins



Categorie: Thriller


1e plek = 'Puta' - Sterre Carron - Witsand Uitgeverij
2e plek = 'Echo' - Tamara Geraeds - Kabook Uitgevers
3e plek = 'Verminkte toekomst' - Melissa Skaye - LetterRijn
4e plek = 'Het Dossier' - Anya Niewierra - B for Books en 
'Prooi' - Lydia van Houten - Kabook Uitgevers


Categorie: Feelgood




1e plek = 'Zoektocht terug' - Marina Folkers - Ellessy
2e plek = 'Geluk bij een ongeluk' - Wendy Brokers - Tinteling Romance
3e plek = 'Opstaan' - Jackie van Laren - Boekerij
4e plek = 'Liefde met gebruiksaanwijzing' - Aline van Wijnen - Zomer en Keuning en 'Vrienden voor het leven'Astrid Harrewijn - Boekerij



Categorie: Roman



1e plek 'Buiten blijft het zondag'- Rita Vrancken - Uitgeverij Vrijdag
2e plek 'P.I.D.'- Bronja Hoffschlag - Agemo
3e plek 'Muurbloem' - Gaby Rasters - Ellessy
4e plek 'Nazomer' - Esther Verhoef - Ambo|Anthos
5e plek 'De heilige Rita' - Tommy Wieringa - Bezige Bij



Categorie: Fantasy



1e plek 'De val van Hymir' - Owan Drake - Brave new Books
2e plek 'Een rijk in verval ' - Sebastiaan Koen - Zilverbron
3e plek 'Bloedwetten 2' - Sophia Drenth - Staaldruk
4e plek 'De orde van de poortwachters' - Oli Veyn - Godijn Publishing
5e plek 'Overstekers' - Petra Doom - Lannoo



Categorie: Young adult


1e plek 'Voorlopers' - Mirjam Hildebrand - Kluitman
2e plek 'Zwarte Lieveling'- Susanne Koster - Clavis
3e plek 'Wonderland' - Jen Minkman e.a. - Dutch Venture Publishing
4e plek 'Alpengloed' - Eva Linden - We Will Shoot
5e plek 'Doodverklaard' - Inge Verbruggen - Uitgeverij Kramat



Categorie: Jeugd tot 14 jr.



1e plek 'Twee kleine visjes' - Sofie Schollaert - Boekscout
2e plek 'Op zoek naar Fl....' - ARmazing
3e plek 'Christopher Plum en de Woeste Waterstaf' - Tamara Geraeds – Kramat
4e plek 'Op weg met Jozef en Maria' - Terry van Driel - Van Driel Publishing
5e plek 'Bram en het zoldermysterie' - Michael Reefs



Categorie: Non fictie



1e plek = 'Ik kan er nét niet bij' - Sander Verheijen - HarperCollins
2e plek = 'Ach moedertje' - Hugo Borst - Lebowski
3e plek = 'Francien de Zeeuw' - Natasza Tardio – Pepper Books
4e plek = 'Om wie je bent' - Aaltje van Zweden - Ambo Anthos
5e plek = 'Kapitein Coke' - Raymond K. - NAU  

Alle genomineerden ontvangen bericht. De top 3 krijgt een oorkonde uitgereikt.

  

zaterdag 27 januari 2018

TAALWAAN(ZIN)


TAALWAAN(ZIN)


Het is een ontwikkeling in de taal die zo ongeveer is begonnen met de discussie over Zwarte Piet. Dit fenomeen werd door een minderheid aangemerkt als het symbool van de slavernij. Daarbij werd vergeten dat de slavernij in de negentiende eeuw formeel werd afgeschaft.

Daarmee was de beer los. Op allerlei terreinen werd naarstig gezocht naar woorden die eigenlijk niet meer kunnen. Argumenten als discriminatie en miskenning vlogen om ieders oren. En zie: de minderheid heeft niet zelden succes.
Waar een dame in Amsterdam volkomen terecht aandacht vroeg voor het vrouwelijke wildplassen bij gebrek aan openbare toiletten, sloeg de discussie direct door. Niet veel later moesten er ineens overal genderneutrale toiletten worden geregeld.

De NS spreekt de “dames en heren” niet meer als zodanig aan. “Beste reizigers” is nu voorgeschreven. Een schoolvoorbeeld van ontmenselijking, als je het vaak genoeg zegt klinkt het afstandelijk, ja zelfs onvriendelijk.
Overigens is het woord “genderneutraal” voor taalpuristen natuurlijk vreselijk. “Gender” is toch echt Engels. Waarom niet “geslachtsneutraal”? Wie het weet mag het zeggen. Vermoedelijk is het om niet al te duidelijk de vinger op de gevoelige plek te leggen. Ojee, dat is ook al een gevaarlijke uitspraak😊


Ondanks het prachtige succes van het Nederlandse damesvoetbalteam heeft het woord “vrouwenvoetbal” een negatieve betekenis. En dat is met veel woorden waaraan de toevoeging “vrouwen” is gedaan. Wordt dat het volgende verbod?

En nu is er weer een nieuwe verbanning. De NOS gaat het gebruik van het woord “blank” zoveel mogelijk vermijden en het woord vervangen door “wit”.
Alsof dat (bijna) synoniemen zijn!!
In dit geval is men van mening dat het woord “blank” te superieur klinkt en anderen denigreert. De NRC wijdde er op 26 januari onder de titel “Schitterend, zacht, licht, rein, doorschijnend, Europees” (dat zijn betekenissen van het woord “blank”) een artikel van twee pagina’s aan. Argumenten voor en tegen kwamen daarin aan de orde.
Het is weer typisch Nederlands: alles moet worden beargumenteerd tot achter de komma En als er een valide tegenargument is in een gevoelige kwestie, verbleken onmiddellijk alle argumenten vóór.
Dan komt er weer een zoveelste opgedrongen gedragsregel, aldus de NRC.

Hoe zal het aflopen met het befaamde lied “Waar de blanke top der duinen schittert in de zonnegloed”?
En een oplossing voor “blanke lak” is wel heel lastig. Overigens is “blank” daar “kleurloos”. En dat kan weer negatief worden uitgelegd.

vrijdag 26 januari 2018

Inge dichtbij ... boek 2, versie 2






Boek 2, versie 2

Zojuist heb ik met een druk op de knop, de tweede versie van mijn manuscript naar mijn uitgever gestuurd (Luitingh Sijthoff). Ik was daar begin december op gesprek naar aanleiding van mijn eerste versie en we hebben toen afgesproken dat ik half februari een herschreven versie aan zou leveren. Ik had daar enigszins aarzelend mee ingestemd want, poeh, dat betekende dat ik flink aan de bak moest en het is niet zo dat ik van mijn schrijven kan leven. De schrijfcursussen en coaching die ik geef liepen gewoon door en daarnaast zette ik mijn nieuwste initiatief ‘De schrijftafel Utrecht’ in werking.

Maar goed, zoals zo vaak is het een kwestie van prioriteiten stellen in je leven en als het dan op schrijven aankomt merk ik iedere keer weer dat ‘het boek’ daarin steevast op nummer 1 staat en ook niet van plan is die koppositie af te staan.

De feedback van mijn uitgever op versie 1 kwam in grote lijnen op de volgende zaken neer: een van de hoofdpersonages beter uitwerken en een onderscheidende stem geven, de hoofdpersonages meer hun grenzen op laten zoeken en (de mooiste) ervoor zorgen dat de lezer het boek dichtslaat met een klap en er nog lang over nadenkt.

Degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik een perfectionist ben (niet in alles, maar wel in veel). En perfectionisten hebben de neiging hun eigen bergen te creëren. Daar sta je dan, als onbekend schrijver, aan de voet van die berg. De top is ver, hoog, niet eens in zicht. Je was zo’n beetje halverwege dacht je, het verhaal stond, maar nu komt de echte beproeving. Durf je het aan te gaan met je beitel toe te slaan of gooi je je rugzak met daarin je schrijfgerei (in onze tijd heet dat laptop) weg en laat je die berg lekker berg zijn, laat je anderen de top halen (want die kunnen het toch veel beter).




In dat opzicht dekt de nieuwe titel die mijn boek krijgt ook in mijn eigen leven aardig de lading: In je dromen ga jij.

Maar hé, niemand pakt mijn dromen af, ikzelf het allerminst. Dus hup, hakken, schuren, schaven, langzaam doch gestaag die berg beklimmen, los gruis ontwijken en grip krijgen; steeds meer grip, daar gaat het om. Het waren niet de minste zaken die mijn uitgever mij in een uiterst kundige en positieve feedbackronde meegaf.

Het geeft maar weer aan hoe waardevol feedback kan zijn, want zoals ik het nu zie ben ik hard bezig die berg te slechten. Ik ben er nog niet (vermoed ik of is dat weer die perfectionist die ook zijn zegje wil doen), maar de top komt wel in zicht; de top van boek 2 bedoel ik. Er zijn altijd toppen te behalen van nog veel grotere bergen, maar dat is de reis van de schrijver. Mijn focus was de afgelopen weken groot. Elke dag dat ik kon schrijven, schreef ik, sowieso elke avond, ook in het weekend. Niet omdat het moest (ook), maar omdat ik steeds meer grip kreeg en niet meer los wilde laten. Ik blies het verwaarloosde personage meer leven in. Hoe? Ze kreeg een vriendin, ze kreeg meer scènes en ze werd opstandiger. De grenzen zocht ik op in de psyche van mijn dames, in de taboes van de Marokkaanse cultuur, in het schuren van generaties. Dat mondde uit in een eindscène waarin mijn hoofdpersonage tot een heel belangrijk inzicht komt, een inzicht waar ieder mens baat bij zou hebben als je het mij vraagt. Ik ga natuurlijk niet verklappen wat dat is (gemeen), daarvoor zal je het boek moeten lezen. Ik hou ervan als boeken hoop geven en ik hoop (haha) dat ik nu zo’n boek aan het schrijven ben. Wordt vervolgd…