dinsdag 14 november 2017

'Het zwarte gif' - Daniel Silva

 
Genre: thriller (spionage)
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 9789402753820
Uitvoering: e-book
Aantal pagina's: 457 (op Sony)
Uitgave: 14 november 2017  


Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar van het e-book

Dit boek is vanaf vandaag overal verkrijgbaar! 


Daniel Silva is merkwaardigerwijs een in Nederland relatief onbekende thrillerschrijver. Hij heeft naast drie andere titels al een serie van vijftien thrillers op zijn naam, alle met als hoofdpersoon de Israƫlische geheim agent Gabriel Allon. Zeven ervan zijn ook in het Nederlands uitgegeven. Silva wordt in Amerika beschouwd als een van de grootste spionageschrijvers aller tijden.

“Het zwarte gif” is de zestiende thriller in de Allon-serie. Het verhaal handelt over een helaas uiterst actueel thema, te weten de terreur van IS in het westen door middel van gewelddadige (bom)aanslagen. Opmerkelijk is dat dit boek is geschreven alvorens de vreselijke aanslagen in onder meer Parijs en Brussel plaatsvonden. Hoewel het boek pure fictie is volgens ook de schrijver, heeft het achteraf een akelig hoog realiteitsgehalte.

Parijs en Amsterdam worden opgeschrikt door bomaanslagen en ander geweld waarbij zeer vele doden vallen. Het leidt tot een tweestrijd tussen geheim agent Gabriel Allon en de geheimzinnige IS-terrorist met de schuilnaam Saladin. De aanslag in Parijs blijkt specifiek gericht te zijn tegen Joden. Hij treft een conferentie in het Weinberg Instituut. Gewonden na de bomaanslag worden op meedogenloze wijze afgeslacht.
Afdeling Alfa van de Franse geheime dienst onder leiding van Paul Rousseau is in opperste staat van paraatheid. In de jacht op de verantwoordelijken van IS wordt in een samenwerking tussen verschillende geheime diensten besloten een vrouw te laten infiltreren in IS teneinde Saladin op te sporen en op te brengen. Deze vrouw is van professie arts en die hoedanigheid brengt haar in verlegenheid als zij een zwaargewonde terrorist aantreft. Redt zij zijn leven of gaat haar opsporende taak voor?

Dan boeken de terroristen nieuwe successen als zij bij het bezoek van de Franse president aan de Verenigde Staten opnieuw dood en verderf weten te zaaien. Een boeiende wedloop speelt zich af waarbij vele kleurrijke figuren ten tonele verschijnen. Zo zijn daar de terroriste Safia Bourihane, de geheim agent Mikhail Abramov, het hoofd van de IsraĆ«lische geheime dienst Het Bureau (met de veelzeggende voornaam) Uzi Navot, Allons echtgenote Chiara, het hoofd van de Jordaanse geheime dienst Fareed Barakat, de informant Mansour, enkele andere IS-terroristen en last but not least Margreet Janssen, wier beschrijving en daden opmerkelijke, maar toevallige overeenkomsten vertonen met de in ons land bekende Laura Hansen, de onlangs door het OM vervolgde vrouw die beweert uit het kalifaat gevlucht te zijn.

Silva heeft een voortreffelijke schrijfstijl. Zijn woordgebruik is glashelder en beeldend waardoor het verhaal als een film bij de lezer binnenkomt. De karakters komen ten volle tot leven en worden mooi beschreven. Ofschoon het verhaal diverse zeer ernstige terreurdaden als onderwerp heeft, worden de gebeurtenissen weliswaar realistisch maar niet echt gruwelijk beschreven. De auteur schrijft vlot en samenhangend waardoor de draad in het verhaal goed is vast te houden. Beeldspraak komt niet veel aan de orde maar is dan wel van goede kwaliteit. Zo lezen we “met het staccato van een spijkerpistool” en “het verleden ligt om de hoek.”  Het verhaal is zonder meer boeiend en voortdurend onderhoudend, en de plot is actueel en angstig tegelijk. De afloop van het verhaal kent een enigszins open einde, hetgeen vermoedelijk te maken heeft met een te verwachten volgend deel in de serie.

“Het zwarte gif” geeft een onthullende kijk in de wereld van het maar al te actuele terrorisme en de weerzinwekkende methoden die daar worden gehanteerd. Voor je gemoedsrust zou je het niet allemaal willen weten, maar het is bittere realiteit en die kun je niet steeds uit de weg gaan.
Het boek is zeer lezenswaardig en krijgt de kwalificatie “zeer goed” mee, derhalve vier sterren.   

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: