woensdag 29 november 2017

´Femme fatale´ – Anja Feliers


Genre: thriller
Uitgeverij: Lannoo
ISBN: 9789401443586
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 328
Uitgave: september 2017

Dank aan Uitgeverij Lannoo voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Wederom speelt Kathleen Verlinden een hoofdrol in deze thriller van Anja Feliers. De titel doet een zwoel maar dodelijk verhaal vermoeden. In de basis klopt dat ook wel. June is getrouwd met Robbert maar niet gelukkig. Ze hebben een gezamenlijk verlies geleden waar ze niet overheen komen. June leeft met een onvoorstelbaar schuldgevoel terwijl ze ook wordt geteisterd door selectief geheugenverlies. Het lukt haar maar niet hetgeen is gebeurd helder voor ogen te krijgen. En bij Robbert vangt ze bot. Wanneer ze na jaren haar jeugdliefde Lexi tegen het bevallige lijf loopt herinnert ze zich hun hartstochtelijke relatie en onverhoopt storten de twee vrouwen zich opnieuw in elkaars armen. Lexi hoort van June haar verhaal en wil proberen om June te helpen haar herinneringen boven te halen en op die manier rust genoeg te vinden om verder te kunnen met haar leven. Ze introduceert June bij Kathleen Verlinden. De cirkel is wat dat betreft dus rond.

Helaas geldt dat niet voor de rest van het verhaal. Wanneer je dit boek als standalone zou lezen is het vast niet zo opvallend maar als je volger bent van de thrillers van Feliers en het verhaal van Verlinden dan vallen een aantal zaken op. Het besluiteloze karakter van Verlinden past totaal niet bij haar werk, ze is psychologe. Ze zou, in de staat waarin ze verkeert, niet eens praktijk mogen houden. Een goede psycholoog zou zelf die conclusie al trekken. In haar praktijk weet ze verbazend goed hoe ze mensen de woorden in de mond moet leggen, opvallend vaak zelfs in dit geval en dat tast haar geloofwaardigheid aan, terwijl ze in haar privéleven allesbehalve standvastig en overtuigend overkomt. De manier waarop Anja Feliers haar nu neerzet is ook veel minder sterk en krachtig dan in bijvoorbeeld ‘Kwijt’, een goede thriller na ook een mindere voorganger in ‘Zuur’. Net als laatstgenoemd verhaal overtuigt ‘Femme fatale’ totaal niet. Het blijkt lang niet zo dodelijk als de titel doet vermoeden. Het enige dat vrouwelijk en sensueel aandoet, is de herontdekking van de band tussen Lexi en June. Al spelen zich daar ook zaken af die wel heel vergezocht zijn en waardoor hun liefde wat goedkoop aandoet.

De personages verkeren allemaal in een vorm van crisis, de een nog minder geloofwaardig dan de ander. Waar Kathleen voorheen twee vrienden voor het leven had in twee mannen, zijn deze ieder op hun eigen manier en als reactie op het handelen van Kathleen ineens 180 graden gedraaid, en waar dat nu in zit? Oké, Kathleen is impulsief en toont geen consequent gedrag. Maar in plaats van dat dat de spanningsboog voert, irriteert het alleen maar. Dat komt ook doordat Feliers niet overtuigend is in het brengen van de bijbehorende sfeer. Het verhaal spreekt overwegend niet tot de verbeelding. De aandacht wordt telkens gevestigd op een thema, maar er gebeurt zoveel dat niet wordt uitgewerkt, dat al die randverschijnselen met het verhaal aan de haal gaan en dan krijgt eerstgenoemde ineens een bijrol. Terwijl dat verhaal toch écht wel belangrijk is voor het verloop van het verhaal en de relatie met haar dochter. Moeilijk uit te leggen zonder spoilers weg te geven. Een Anja Feliers-lezer zal, na het lezen, hoogstwaarschijnlijk wel weten wat hiermee wordt bedoeld.

Ook het gebruik van overdreven veel verkleinwoordjes, het noemen van namen (soms wel 14 keer op één pagina én verkleind!) doet het leesplezier geen goed. Anja Feliers kan echt beter, dat heeft ze meerdere malen bewezen met haar thrillers rondom Kathleen Verlinden maar nu stelt ze opnieuw teleur. Het ligt niet aan de rode draad door het verhaal, dat heeft absoluut potentie. Net als de invalshoek van een vrouwenliefde heel mooi en passioneel kan zijn. Helaas is het nét allemaal niet wat was gehoopt. Het verhaal doet flauw en kinderlijk aan, en dat is o.a. te wijten aan het taalgebruik, er is geen sprake van spanning en het enige dat verrast is de plottwist. Dat dan weer wel. Wat jammer dat de rest dan niet verrast. Vooral ook wanneer je de flaptekst leest, die suggereert nogal wat. Grotendeels komt dat niet uit.

Het besluiteloze van het verhaal, het om de hete brij heen draaien van Kathleen, de overwegend ongeloofwaardige acties en reacties tussen de hoofdpersonages en het gebrek aan echte spanning maken ‘Femme fatale’ tot een teleurstelling. Het boek kan niet tippen aan ‘Kwijt’, haar vorige thriller en wat is dat oprecht jammer want de verwachting was hoger dan dit.

Een krappe twee sterren.
Patrice – Team De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: