donderdag 9 november 2017

‘Donkere ogen’ - José Vriens


Genre: feelgood roman
Uitgever: Ellessy
ISBN:
9789086603466
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 317
Uitgave: september 2017

Dank aan uitgeverij Ellessy voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Eline (38) wordt overvallen in haar woning op het moment dat haar twee kinderen bij hun vader zijn. Dit leidt ertoe dat ze bang wordt en niet meer alleen op straat durft te komen. Voor de kinderen moet ze verder en langzaam gaat het beter. Als ze een man leert kennen voor wie ze gevoelens krijgt, durft ze weer voorzichtig te genieten van het leven. Totdat hij opeens verdwijnt. Dan blijkt er veel meer te spelen dan Eline kon vermoeden.

José Vriens heeft al verschillende familie- en liefdesromans geschreven, maar met ‘Donkere ogen’ bewijst ze dat ze nog genoeg materiaal heeft om door te gaan met schrijven.

Het boek vertelt het verhaal van een gescheiden moeder die haar best doet een veilig en vertrouwd thuis voor haar kinderen op te bouwen. Het lijkt in eerste instantie allemaal vrij normaal en heel veel vrouwen zullen zich kunnen identificeren met deze situatie. Toch is het leven van Eline allesbehalve normaal en blijkt er een angstige vrouw schuil te gaan achter het masker.


José heeft Eline zo neergezet dat lezers zich met haar kunnen identificeren, maar tegelijkertijd ook begrip voor haar hebben. Toch blijven er nog veel details over Eline onbeantwoord, waardoor het verhaal niet meteen een open boek is. Dit leest erg prettig en zorgt er tevens voor dat het verhaal niet saai wordt. Zodra er een man in beeld komt kruipt Eline steeds meer uit haar schulp. Ook dit wordt met precies voldoende details beschreven om de spanning erin te houden.

Daarnaast worden de ex van Eline en zijn nieuw vriendin neergezet als een gelukkig gezinnetje zonder problemen. Dit zorgt ervoor dat het contrast met Eline nog groter wordt. Hierdoor kun je je als lezers nog beter inbeelden hoe Eline zich voelt en krijg je een beetje het idee dat je zelf als derde personage meekijkt.

Langzaam verandert het verhaal van een familie- en liefdesroman naar een roman waarbij de spanning steeds verder wordt opgevoerd. Het boek heeft je als het ware in zijn macht en het verhaal blijft trekken. Naar het einde toe beginnen alle stukjes op hun plaats te vallen en was ik dan ook in de veronderstelling dat ik nu het verloop wel kon raden. Niet dus. Ineens keert het verhaal 180 graden, waardoor er opnieuw een spanningsboog wordt gecreëerd.
Het is dan ook zeer spijtig dat de laatste woorden in het boek zijn; wordt vervolgd. Niet omdat een vervolg niet welkom is, maar omdat we erop moeten wachten. ‘Donkere ogen’ verdient van mij dan ook 4 sterren, want na een aantal dagen blijft het verhaal nog steeds in mijn gedachten dwalen.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: