woensdag 19 april 2017

Auteurs bloggen: Mariska Overman over debuteren.


Het is een rollercoaster. Dat klinkt ongetwijfeld als een cliché, maar clichés zijn nu eenmaal clichés omdat er een kern van waarheid in zit.
Afgelopen donderdag kwam mijn debuutthriller ‘Hoofdzaak’ uit. Al weken ervoor startte die rollercoaster. Of misschien al wel sinds ik het manuscript instuurde. Ik stuurde het vier november 2016 op, zeven november kreeg ik een mail van de uitgever (Ilse Karman van de Crime Compagnie), en tien november zat ik in Laren, bij de uitgever aan tafel. Vijf maanden en negen dagen later (weet ik dankzij Sanneke van de uitgeverij) presenteerde ik mijn boek.
Ik kan het nog nauwelijks bevatten. Het boek staat op mijn bureau te pronken, ik heb foto’s van de presentatie, maar het blijft vooralsnog als een droom voelen.
En om eerlijk te zijn, af en toe is het doodeng. Want een boek schrijven is één, maar dat boek vervolgens ‘loslaten’ en door allerlei mensen laten lezen, is twee. Zelden heb ik me zo onzeker gevoeld! Ineens vindt iedereen er wat van. Dat hoort ook, maar het maakt enorm kwetsbaar. Zeker omdat ik na het talrijke herlezen in de verschillende redactieronden steeds meer merkte hoeveel er ongemerkt van mezelf en mijn leven in de personages is gaan zitten.
Bij de presentatie donderdag dertien april bestierf ik het van de zenuwen. Wederom een soort verrassing, want ik heb jaren lesgegeven en lezingen gehouden voor soms wel honderden mensen, zonder al te veel stress. Nu was het anders. Het ging niet over mijn vakkennis, maar over iets van mezelf. Opnieuw die kwetsbaarheid.
Ik had me vooraf niet kunnen voorstellen hoe intensief een boek uitgeven zou zijn.
Maar…. ik had ook nooit kunnen beseffen hoe overweldigend geweldig het is! Ondanks de onzekerheid geeft het een waanzinnig goed gevoel te merken dat mensen blij worden van het boek. Dat de door mij gecreëerde personages, om wie ik ben gaan geven, ook voor anderen ‘echt’ geworden zijn. Dat mensen willen weten hoe het verder zal gaan met bijvoorbeeld Isabel, de hoofdpersoon. Ik vind het super om te horen dat mensen dat ene gevoel kregen van het boek dat ik hoopte op te roepen: dat gevoel dat je wilt doorlezen. Dat gevoel dat ik als jong meisje had als ik bijvoorbeeld Stephen King las: niet kunnen stoppen al val je bijna om van de slaap.
Last but definitely not least: er is een wereld voor me opengegaan. Ik lees zelf veel, maar heb me nooit eerder begeven in de onlinewereld van leescommunities. Ik ben verrast door al die enthousiaste mensen die hun leeservaringen delen, die recensies schrijven en daarmee anderen helpen leeskeuzes te maken, die vertellen over boeken waar ze van onder de indruk raken. Mensen die een debutant als ikzelf het gevoel geven er toe te doen, ondanks het al waanzinnig grote aanbod aan boeken van gevestigde auteurs. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk dat is, voor iemand die zich nieuw in de auteurswereld begeeft. Ik voel me een beetje gedragen door al die mensen, en dat geeft moed. Moed om trots te zijn en blijven op het eerste eigen boek, en moed om verder te gaan met het tweede.
Dus, die rollercoaster, dat gevoel zal nog wel even blijven. Maar dankzij jullie zit ik wel met een veiligheidsriem vast!

Nieuwsgierig naar #hoofdzaak? Lees HIER de lovende recensie van Patrice.

Geen opmerkingen: