maandag 6 juni 2016

'Het vervloekte huis' – Lydia van Houten



Genre: thriller
Uitgever: Kabook
ISBN: 9789082415261
Uitvoering:  paperback
Aantal pagina's: 280
Uitgave: juni 2016


Met dank aan uitgeverij Kabook voor dit recensie exemplaar. 

Als de 43-jarige journaliste Mikayla geconfronteerd wordt met de zelfmoord van haar man Steven, stort haar hele wereld in. Steven Jackson, geboren in Canada, blijkt echter een onverwachte erfenis voor Mikayla achter te laten: een huis in Rocky Roads, British Columbia, Canada. Samen met haar 7-jarige zoontje Jason en haar 16-jarige dochter Valerie ontvlucht Mikayla haar nu eenzame leven in Amsterdam. Ze emigreert naar Canada, in de hoop haar eerste thriller te schrijven in het klaarblijkelijk uitgestorven Rocky Roads. Al snel stuit ze op een aantal eigenaardige zaken, zoals de onopgeloste moord op Joanna la Croix van twintig jaar eerder.
Als Mikayla op eigen houtje onderzoek gaat doen naar de moord, wordt steeds duidelijker dat Rocky Roads een duister geheim herbergt. Mikayla duikt in het verleden van het stadje. Vanaf dat moment gebeuren er rare dingen in en om haar huis. Jason meent zelfs dat het spookt, dat het huis vervloekt is. Als hun hond Gollum spoorloos verdwijnt neemt Mikayla zelf het heft in handen. Ze moet en zal de onderste steen boven krijgen...

Over de auteur
Lydia van Houten (1972) is auteur en illustrator van prentenboeken, non- fictie boeken, young adult fictie en heeft in 2015 met Doodstil haar thrillerdebuut geschreven. Als illustrator en auteur heeft ze diverse freelance opdrachten voor (Internationale) uitgevers gedaan. Lydia debuteerde in 2003 als illustrator voor andere auteurs; Wie is er bang voor de Wolf, De jagers te slim af, Het cadeau en in 2004 verscheen haar eerste prentenboek Kom jij ook op bezoek.
Het Vervloekte Huis is haar tweede psychologische thriller en wordt lovend ontvangen.

Samenvatting van het verhaal
Mikayla was een gelukkig en tevreden mens. Met echtgenoot Steve en de kinderen had ze alles wat haar hartje begeerde. Wanneer ze het nieuws krijgt dat Steve zelfmoord heeft gepleegd stort haar wereld in. Na het eerste verdriet volgt de verbazing, Steve bleek een huis te hebben in het Canadese Rocky Roads en heeft dat aan Mikayla nagelaten. Een huis in Canada? Mikayla is met stomheid geslagen. De vragen stapelen zich op en op zoek naar antwoorden vertrekt ze met de kinderen naar Canada. De eenzaamheid die ze in Canada voelt kan nooit zo erg zijn als in Amsterdam, toch?

Eenmaal in Rocky Roads verbaast ze zich over het desolate plaatsje, afgesloten van de bewoonde wereld en volledig zelfredzaam. Omringd door prachtig natuurschoon en vooral veel water woont een hechte gemeenschap met bewoners die Steve beter hebben gekend dan zijzelf, dat wordt al snel duidelijk. Haar nieuwsgierigheid is gewekt en neemt de overhand, ze is niet voor niets journaliste. Wellicht kan ze in Rocky Roads opnieuw beginnen, misschien dat het haar lukt om haar roman te schrijven als ze eenmaal gesetteld is en ze antwoorden op haar vragen heeft. Mikayla heeft inmiddels zoveel vragen dat ze links en rechts gaat informeren. Niet alle bewoners zijn hiervan gediend en kunnen geen waardering voor haar nieuwsgierigheid opbrengen. Al snel merkt Mikayla dat er dingen zijn die niet kloppen. Er gebeuren dingen die niet rijmen met haar gevoel, er zijn zaken uit het verleden die haar belangstelling wekken en vervolgens haar argwaan aanwakkeren. Iedereen lijkt wel heel erg zijn best te doen iets te verbergen, of is ze nu gek aan het worden? Het stadje heeft blijkbaar geheimen die moeilijk te doorgronden zijn. Wat had Steve hier te zoeken, waarom had hij hier een huis, wat was zijn rol in deze hechte gemeenschap waar iedereen alles van elkaar lijkt te weten? Waarom krijgt Mikayla geen voet aan de grond wanneer ze haar vragen stelt?

Wanneer buurvrouw Sally uit de school klapt en Mikayla ineens een verband gaat zien met een aantal gebeurtenissen stapt ze op lange tenen. Ze vraagt om hulp maar stuit op weerstand en krijgt zelfs te maken met bedreigingen aan het adres van haar en de kinderen. Toch laat ze zich niet weerhouden, misschien dat ze dat beter wel zou kunnen doen……. Want daar zit ze dan, op twee uur varen van het dichtstbijzijnde vasteland…helemaal alleen. Wie is te vertrouwen maar vooral, wie niet?

‘Het wordt beter, slechter kan namelijk niet.’

Conclusie
‘Wauw’, dat is de eerste reactie na het dichtslaan van dit boek. De tweede reactie is niet veel anders. Wát een plot, wát een verhaal! In de sfeer van Twin Peaks, maar dan nog beklemmender, heeft Van Houten een meer dan benauwende pageturner geschreven. Meer nog dan in ‘Doodstil’ pakt ze de psychologische effecten aan die de hoofdpersonages ondergaan. Vol mysterie, hysterie, jaloezie en achterdocht is dit verhaal doordrenkt van verdenkingen en een geladen spanning. Van Houten zet je diverse keren op de verkeerde voet. Ze bouwt spanning in op momenten waar je die niet verwacht en bij personages waarbij je het niet had gedacht. Misselijkmakende karaktertrekjes zorgen ervoor dat je zelfs boos wordt op bepaalde figuren. Heel overtuigend geschreven, heel bizar en gedetailleerd. Je begeeft je aan de waterkant van Rocky Roads, het is muisstil en je voelt de optrekkende mist aan je enkels staan. Zo levensecht beschrijft Van Houten de sfeer, om de kriebels van te krijgen.

Alle personages hebben een beduidende rol in het verhaal. Ook waar je het niet verwacht. Sommigen lijken sympathiek en daar vergis je je dus gruwelijk in. Niets en niemand is wat lijkt te zijn, dat aspect heeft Van Houten heel sterk toegepast. Zo sterk zelfs dat je vermoedens gaat ontwikkelen die helemaal niet terecht zijn en dingen niet ziet aankomen. Het verrassingseffect is dan ook heel groot. In het begin lijkt het verhaal wel spannend en een bepaalde richting uit te gaan, maar wat er dan komt was echt niet te voorspellen. Als vuurwerk knallen de laatste hoofdstukken op je af, de ene na de andere verrassing komt je tegemoet en dan die plot! Waanzinnig goed gevonden!

Wat opviel was de subtiele humor die ze heeft verwerkt in een overwegend bloedstollend verhaal. Geinige woordgrapjes die je wellicht ontgaan door de spanning, goed opletten dus. Dat Van Houten akelige spanning kan creëren weten we uit Doodstil al. Dat zij ook een auteur blijkt te zijn die spanning en erotiek kan combineren en daarmee klasse blijft behouden mag ook worden gezegd. Erotiek gaat Van Houten niet uit de weg maar ze beheerst wel de kunst deze functioneel en classy te houden, het hoort daardoor in de opbouw van dit verhaal. Geen seks om de seks maar om het verhaal te versterken, om situaties nog meer spanning te geven. Heel sjiek! Een compliment dus voor de romantische inslag van het verhaal. ‘Het vervloekte huis’ zal ook de lezers van b.v. Karen Rose en Karin Slaughter zeer aanspreken. De meer dan prettige schrijfstijl met een uniek verhaal benadert een combinatie tussen deze twee grootheden: mysterieus, akelig, sexy en spannend. En dat van eigen bodem! Het leest heerlijk weg en het boek is dan, helaas, ook zo uit.

Van Houten mag zich echt wel meten als hoogvlieger in thrillerland, zoveel is zeker! Op naar de volgende thriller graag!

Vijf sterren, dik verdiend!

Patrice – Team De Perfecte Buren 

Karen Slaughter meets Karen Rose = Lydia van Houten.

Geen opmerkingen: